İnsan neden dünyaya geldiğini unuttu

Bugün ne yaptık?

Elinize kâğıt kalem alıp siz de bu hesabı yapın.

Ortalama bir Türk insanının günlük rutini:

Sabah 07.00 uyandı.

07.00-07.30 kahvaltı

07.30-08.00 işe hazırlık

08.00-09.00 işe gidiş, trafik

09.00-17.00 mesai

17.00-18.00 eve dönüş

18.00-18.30 akşam yemeği

18.30-19.30 eş ve çocuklara vakit ayırma

19.30-22.30 televizyon

22.30-23.00 yatmaya hazırlık

23.00-07.00 uyku

Tek işte çalışan bir vatandaşımızın ortalama hayatı bu şekilde geçiyor.

Bu düzen öylesine ruhumuzu ele geçiriyor ki dünyaya neden geldiğimizi unutuyoruz.

Zariyat suresi 56. ayette Yüce Allah "Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım" buyuruyor.

Kulluğumuzun gereğini ne kadar yerine getirdiğimizi kendimize her gün sormalıyız?

"Ben Allah'a inanıyorum, Müslümanım" demek bir iddiadır.

Her iddia ispat gerektirir.

İmanın ispatı da ibadettir.

Kaçımız Allah'ın emrettiği şekilde ibadetlerini yerine getiriyor?

Toplumun belki de yüzde 10-15'i.

İbadetten uzaklaşan insanın kalbi o hiç farkına bile varmadan kapkara oluyor.

Öte yandan ibadet sadece 5 vakit namaz, oruç, zekât, hacdan ibaret değildir.

"Allah'ı anmak elbette en büyük ibadettir" buyuruyor Yaratıcımız Ankebut suresinde.

Esasen Kur'an'ın da, insanın da özü bu ayettir.

Allah kendisini unutmamızı asla istemiyor.

Elbette işimizi yapıp rızkımızı kazanacağız ama her daim Allah'ı dilimizde, aklımızda, gönlümüzde anarak.

Attığımız her adımda Allah'ın rızasını gözetirsek, yaptığımız her işte helal-haram sınırlarını kontrol edersek, Kur'an-ı Kerim'le gelen emir ve yasaklara hakkıyla uyarsak işte o zaman her anımız ibadet olur.

Aksi takdirde dünyaya neden geldiğimizi unutmuş oluruz.

Doymak bilmeyen nefisler, kötülükle beslenen kalpler, şeytanın fitnelerine boğulmuş bir hayat istemiyorsak ibadetlerimizi eksik etmemeliyiz, her anımızı Allah'ı anmakla geçirmeliyiz.

Ölümü unutmamak da kulu Allah'a bağlar.

Ahirette hesap verme bilincini her daim aklımızda, gönlümüzde tutmalıyız.

Her gün en az bir kere elimizi açıp Allah'a dua edelim, Yaratıcımızla sohbet edelim, o feyzi o muhabbeti yaşayalım.

Rahmetle minnetle andığım merhum Prof. Dr. Haydar Baş Hocamız, "Dünya dediğin bir nefes, aldın varsın, alamadın yoksun" demişti.

İşte 100 yıl da yaşasak 200 yıl da yaşasak aslında sadece kısa bir rüya kadardır dünya hayatı.

Kendimizi dünya hayatına kaptırıp kaybedenler olmayalım.