Kahramanmaraş'ta çaresizliğin ve kimsesizliğin resmi
Kahramanmaraş'ın Göksun ilçesinde 10 yıl önce çocukları kaybolduktan sonra birbirlerine küsen çiftten Hüseyin Sarıca çınar kovuğunda, eşi ise toprak evde korkuluklar arasında yaşam mücadelesi veriyor





Sarıca çiftinin 3 çocuğundan birisi yıllardır kayıp ve anne 10 yıldır gözyaşı döküyor. 10 yıl önce kırsaldan ilçeye giden ve kendisinden bir daha haber alınamayan evlatları için başvurmadıkları makam kalmayan çift, çocuklarının kaybolmasında birbirlerini suçlayıp küstü. Bu yüzden Hüseyin Sarıca, çınar ağacı kovuğunda, eşi de toprak evde yaşamaya başladı.
Güldane Sarıca, evladının acısını unutabilmek için kendisini ev işlerine ve korkuluk yapmaya adadı. Cödden Vadisinden gelen domuzlara karşı bahçelerini ve kendilerini korumak için bulundukları yere bostan korkulukları yerleştirdi.

"Biz çocukluktan beri buradayız, kış mevsiminde kar yağdığında kepçe buraları açıyor. Önceden küçükbaş hayvanlarımız vardı ve şu anda onlar da yok. Tarlalarımız ormana verildi. Eşim bana yorgan ve battaniye gibi şeyler vermez ben alırım. Bu ağaç evde yaşarım" dedi.
Güldane Sarıca ise

"Burada yaşamak çok zor, yiyecek ve içecek yok çok perişansın, kendi kapını açan yok ve arayıp soran yok. Hep ağlıyorum, çocuklarım vardı gittiler" diye konuştu.
















































































