KISSADAN HİSSE
05.04.2005 00:00:00
Hızır'dan ders okudu
İmam-ı Kuşeyr'i hazretleri anlatıyor: "Küçük yaşta babamdan yetim kalmıştım. Bir annem vardı, başka da kardeşim yoktu. Okuyup, ilim sahibi olmak istiyordum. Anneme durumu arzedip ilim tahsiline gitmem için izin vermesini diledim. Annem: "Sen gidersen ben yapayalnız kalacağım, buna yüreğim tahammül etmez" diyerek bana müsaade etmedi ama, çok rica ettim. Annem de sonunda kabul etti. İlim öğrenmek aşkıyla sevinçle evden ayrıldım. Arkadaşlarla beraber yola çıktık. Yolda giderken abdest bozmam icab etti. Defi hacet ederken üzerimi pisledim. Arkadaşlara: «Siz gidin, ben eve gidip elbisemi değiştireceğim, size yetişirim» dedim. Eve geldiğimde, anamın içerde hüngür hüngür ağlamakta olduğunu gördüm. Onun ağlamasına yüreğim tahammül etmedi. Okumak için gitmekten vazgeçtim. Annem bana ilim tahsiline gitmekten vazgeçmememi söyledi: "Sen git oku, ben mes'uliyet altına girmeyeyim» dedi ise de ben gitmedim. Tabi ki anam yanında kalmama sevindi.
Annemle içerde otururken kapı çalındı. Kapıyı açtım ki, yaşlı bir zat benimle görüşmek istediğini, Allah tarafından gönderildiğini ve annemi razı ettiğim için beni evde okutacağını söyledi. Ben Onun Hızır aleyhisselam olduğunu anladım. Hızır aleyhisselamdan tam üç yıl ders okudum. Üç sene de bütün ilimIeri bana öğretti. Bu üç sene zarfında bin adet kitap yazmıştı. Üç sene sonra bana icazet verip o yazdığı kitapları memleketimizden geçmekte olan Ceyhun nehrine atmamı söyledi. Kitapları nehre atmaya kıyamadım, götürüp bir yere sakladım. Akşam eve geldiğimde bana kitapları ne yaptığımı sordu. Ben «Nehre attım» dedim. «Ne gördün» dedi. «Hiç birşey görmedim» dedim, bana «Yalan söylüyorsun, kitapları nehre atmadın» dedi. İkinci gün kitapların yerini değiştirip yine nehre atmaya kıyamadım. Akşam bana yine sordu ne gördün diye... Ben yine, «Nehre attım ama bir şey görmedim» dedim. «Yaramaz çocuk kitapları yine nehre atmadın» buyurdu, ve bana tekrar kitapları nehre atmamı emretti. Bu sefer gidip sandığa doldurulmuş olan kitapları nehre attım. Nehre attığımda, nehirden iki el çıktı, kitapları alıp nehrin içinde kayboldu. Eve döndüğümde gördüklerimi, anlattım: «Bu sefer atmışsın» dedi. Bunun ne manaya geldiğini sorduğumda: «Kıyamete yakın bir zamanda Hazreti İsa peygamber yer yüzüne gelip, bu kitaplarla bir ümmeti Muhammed olarak amel edecektir» buyurdular. Ben öyle inanıyorum ki, Hızır Aleyhisselamın bana Allah tarafından gönderilmesi ve bütün ilimleri bana talim etmesi annemin «Allah sana ilmini nasip eylesin. Sen beni dünyada garip bırakmadığın gibi, Allah da seni dünyada ve ahirette yalnız bırakmasın» diye ettiği duanın kabul olmasındandır.
İmam-ı Kuşeyr'i hazretleri anlatıyor: "Küçük yaşta babamdan yetim kalmıştım. Bir annem vardı, başka da kardeşim yoktu. Okuyup, ilim sahibi olmak istiyordum. Anneme durumu arzedip ilim tahsiline gitmem için izin vermesini diledim. Annem: "Sen gidersen ben yapayalnız kalacağım, buna yüreğim tahammül etmez" diyerek bana müsaade etmedi ama, çok rica ettim. Annem de sonunda kabul etti. İlim öğrenmek aşkıyla sevinçle evden ayrıldım. Arkadaşlarla beraber yola çıktık. Yolda giderken abdest bozmam icab etti. Defi hacet ederken üzerimi pisledim. Arkadaşlara: «Siz gidin, ben eve gidip elbisemi değiştireceğim, size yetişirim» dedim. Eve geldiğimde, anamın içerde hüngür hüngür ağlamakta olduğunu gördüm. Onun ağlamasına yüreğim tahammül etmedi. Okumak için gitmekten vazgeçtim. Annem bana ilim tahsiline gitmekten vazgeçmememi söyledi: "Sen git oku, ben mes'uliyet altına girmeyeyim» dedi ise de ben gitmedim. Tabi ki anam yanında kalmama sevindi.
Annemle içerde otururken kapı çalındı. Kapıyı açtım ki, yaşlı bir zat benimle görüşmek istediğini, Allah tarafından gönderildiğini ve annemi razı ettiğim için beni evde okutacağını söyledi. Ben Onun Hızır aleyhisselam olduğunu anladım. Hızır aleyhisselamdan tam üç yıl ders okudum. Üç sene de bütün ilimIeri bana öğretti. Bu üç sene zarfında bin adet kitap yazmıştı. Üç sene sonra bana icazet verip o yazdığı kitapları memleketimizden geçmekte olan Ceyhun nehrine atmamı söyledi. Kitapları nehre atmaya kıyamadım, götürüp bir yere sakladım. Akşam eve geldiğimde bana kitapları ne yaptığımı sordu. Ben «Nehre attım» dedim. «Ne gördün» dedi. «Hiç birşey görmedim» dedim, bana «Yalan söylüyorsun, kitapları nehre atmadın» dedi. İkinci gün kitapların yerini değiştirip yine nehre atmaya kıyamadım. Akşam bana yine sordu ne gördün diye... Ben yine, «Nehre attım ama bir şey görmedim» dedim. «Yaramaz çocuk kitapları yine nehre atmadın» buyurdu, ve bana tekrar kitapları nehre atmamı emretti. Bu sefer gidip sandığa doldurulmuş olan kitapları nehre attım. Nehre attığımda, nehirden iki el çıktı, kitapları alıp nehrin içinde kayboldu. Eve döndüğümde gördüklerimi, anlattım: «Bu sefer atmışsın» dedi. Bunun ne manaya geldiğini sorduğumda: «Kıyamete yakın bir zamanda Hazreti İsa peygamber yer yüzüne gelip, bu kitaplarla bir ümmeti Muhammed olarak amel edecektir» buyurdular. Ben öyle inanıyorum ki, Hızır Aleyhisselamın bana Allah tarafından gönderilmesi ve bütün ilimleri bana talim etmesi annemin «Allah sana ilmini nasip eylesin. Sen beni dünyada garip bırakmadığın gibi, Allah da seni dünyada ve ahirette yalnız bırakmasın» diye ettiği duanın kabul olmasındandır.
