On dört asır evvel yol kesen güruh
Kesmişti din ile gönül bağını
Kerbela'da yoktur ne vicdan ne ruh
Yakıp yıkmış idi dostun bağını
On dört asır evvel yol kesen güruh
Kesmek istemişti Resul soyunu
Sanki hortlamıştı çok habis bir ruh
Ortaya sermişti sefil huyunu
On dört asır evvel yol kesen güruh
Ali evladını kesip biçmişti
Yezit dedikleri lanetli bir ruh
Bebeklerin dahi kanın içmişti
On dört asır evvel yol kesen güruh
Tam bir soykırımcı gözü dönmüştü
En öne düşünce çok alçak bir ruh
On binler gözünü kan bürümüştü
On dört asır evvel yol kesen güruh
Kesmişti insafla irtibatını
Makam hırsı ile beslenmiş o ruh
Nefret gayyasına sürdü atını
On dört asır evvel yol kesen güruh
Kesmişti Abbas'ın kol-kanadını
Ağladı evrende bilcümle zîruh
'Yezit katil' diye yazdı adını
On dört asır evvel yol kesen güruh
Hüseyn'e dünyayı dar eylemişti
Ey Aziz Karaca söz söyle sarih
Katiller laneti yar eylemişti
- ‘Ben toprağın tohumuyum ekmeyiniz taşa beni’ / 04.08.2026
- Yoksulun hakkını pay eylemişler / 31.07.2026
- Açları doyurabilirsiniz ama açgözlüleri biraz zor / 29.07.2026
- Şehitler ölümsüz bilmelisiniz / 28.07.2026
- Anlayan el kaldırsın / 23.07.2026
- Binler kıvranır acından biri vazgeçmez tacından / 16.07.2026
- Kanayan yaraya tuz basanlar var / 15.07.2026
- Onur ve haysiyet çöpe atıldı / 14.07.2026
- "Dostun iki yüzlü düşmanın namert" / 13.07.2026
























































