Resulüllah’ın dilinden Hz. Ali -10
Resulüllah, İbn Abbas’a hitaben; “Ey İbn Abbas, Allah senden razı olduğu halde O’na kavuşmak istersen, Ali b. Ebi Tâlib’in yolunu izle
03.12.2022 20:45:00
241- Resulüllah, İbn Abbas'a hitaben; "Ey İbn Abbas, Allah senden razı olduğu halde O'na kavuşmak istersen, Ali b. Ebi Tâlib'in yolunu izle.
O, hangi yöne dönerse sen de aynı yöne dön. O'nun imamlığına razı ol, O'na düşman olana düşman ol ve O'nu seveni sev" buyurdu.
242- Huzeyfe b. Useyd-i Gifari'den Resulüllah'ın kendisine hitaben şöyle buyurduğu nakledilmiştir:
"Ey Huzeyfe, Benden sonra sizin üzerinize Allah'ın hücceti Ali b. Ebi Tâlib'dir. O'na sırt çevirmek hakkı katletmektir. O'ndan şüphe etmek, haktan şüpheye düşmektir.
Zira Allah'ın Resulü'nün kardeşi, vasisi, ümmetinin imamı ve mevlâsıdır. O Allah'ın muhkem ipi ve asla kopmayacak sağlam kulpudur. O'nun hakkında iki grup helak olacaktır; sevgide guluvv eden kimse ve O'nun hakkını çiğneyen kimse…"
243- Hz. Ali'den şöyle nakledilmiştir: "Benim savaşım Allah'ın savaşıdır, Benim barışım Allah'ın barışıdır. Bana itaat etmek Allah'a itaat etmektir. Ve Benim velayetim Allah'ın velayetidir. Bana uyanlar Allah'ın velileridir ve Bana yardım edenler Allah'a yardım edenlerdir."
244- İmam Rıza, babaları kanalıyla Resulüllah'tan şöyle nakletmiştir:
"Kim, Benim dinime sarılmak ve Benden sonra kurtuluş gemisine binmek isterse Ali b. Ebi Tâlib'e uysun, O'nun düşmanına düşman ve dostuna dost olsun.
Zira hiç şüphesiz O, Benim vasim ve hem hayatımda hem de vefatımdan sonra ümmetim üzerindeki halifemdir.
Benden sonra her Müslümanın imamı ve her mü'minin emiridir. Ve O'nun sözü Benim sözüm, O'nun emri Benim emrim ve O'nun nehyi Benim nehyimdir.
O'na uyan Bana uymuş, O'na yardım eden Bana yardım etmiş ve O'nu yalnız bırakan Beni yalnız bırakmıştır."
Sonra şöyle devam etti: "Benden sonra Ali'den ayrılan kimse, kıyamet gününde Beni görmeyecektir. Ben de O'nu görmeyeceğim.
Kim, Ali'ye muhalefet ederse, Allah, Cenneti O'na haram kılar. Ve O'nun yerini ateş olarak kararlaştırır. Ve ne kötüdür gideceği yer.
Kim, Ali'yi yalnız bırakırsa karşılaşacağı gün Allah da O'nu yalnız bırakır.
Kim de, Ali'ye yardım ederse, O'na kavuşacağı gün, Allah da ona yardım eder ve sorgulama sırasında hüccet ve delilini ona telkin eder."
245- Hz. Ebuzer Gifarî'den nakledilmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu: "Kim Bana itaat ederse, Allah'a itaat etmiş olur ve kim Bana karşı gelirse Allah'a karşı gelmiş sayılır. Kim de Ali'ye itaat ederse Bana itaat etmiş olur ve kim O'na karşı gelirse Bana karşı gelmiştir."
246- İmam Muhammed Bâkır'dan şöyle rivayet edilmiştir: Cabir b. Abdullah Ensari'den duydum diyordu ki:
Resulüllah bir gün Ümmü İbrahim'in (Hz. Mâriye) evinde idi. Yanında da ashabından bir grup bulunuyordu. O sırada Ali b. Ebi Tâlib geldi. Allah Resulü O'nu gördüğünde şöyle buyurdu:
"Ey insanlar, Benden sonra insanlar için en hayırlı olan kimse geldi; O sizin mevlânızdır. O'nun itaati aynı Benim itaatim gibi farzdır. O'na karşı gelmek, aynı Bana karşı gelmek gibi haramdır.
Ey insanlar; Ben hikmet eviyim. Ali de onun anahtarıdır. Eve ancak O'nun anahtarıyla ulaşılır. Beni sevdiğini zannedip de Ali'ye düşmanlık besleyen kimse yalan söylemiştir."
247- Resulüllah buyurdu ki: "Allah sizlere, Benden sonra Ali'nin itaatini farz kılmıştır; nasıl ki Benim itaatim sizlere farzdır! Yine sizleri, O'na karşı gelmekten sakındırmıştır; nasıl ki Bana karşı gelmekten sakındırmıştır ise! Ali'nin sevgisi iman ve O'nun düşmanlığı küfürdür. Ben ve O, bu ümmetin iki babalarıyız."
248- Hz. Ebuzer'den (r.a.) nakledilmiştir. Resulüllah buyurdu ki: "Ali'nin itaati Benim itaatimdir ve O'na karşı gelmek Bana karşı gelmektir."
249- Esbağ b. Nübate diyor ki: Selman-ı Farisi'ye Ali b. Ebi Tâlib sorulduğunda şöyle dedi: Ben, Resulüllah'tan duydum, şöyle buyuruyordu:
"Ali b. Ebi Tâlib'den asla ayrılmayın; şüphesiz O sizin mevlânızdır; o halde O'nu sevin. O, sizin büyüğünüzdür; o halde O'na uyun.
O, sizin âliminizdir; o halde O'na saygı gösterin. O, sizin Cennete doğru kılavuzunuzdur; o halde O'na hürmet edin ve sizi davet ettiğinde davetini kabul edin.
Size emirde bulunduğu vakit itaat edin. O'nu Benim sevgim için sevin. Benim saygım için O'na saygı gösterin. Ali hakkında size bu söylediklerimin hepsi Rabb'imin Bana emrettiği şeylerdir."
250- Resulüllah buyurdu ki: "Ali, mü'minlerin emiridir."
251- "Eğer insanlar, Ali'nin ne zaman Emirü'l-mü'minin olarak adlandırıldığını bilseydiler, O'nun faziletini inkar etmezlerdi. Henüz Adem ruh ve ceset arasındayken Ali, Emirü'l-mü'mininin olarak adlandırıldı. Allah-u Teala şöyle buyurmaktadır:
"Kıyamet gününde biz bundan habersizdik demeyesiniz diye Rabbin Ademoğulları'ndan onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı.
Onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: Ben sizin Rabbiniz değil miyim? (Onlar da) Evet (buna) şahit olduk dediler" (Araf: 172)
Bunun üzerine melekler, "Evet" dediler. Allah-u Teala da şöyle buyurdu: "Ben sizin Rabbinizim, Muhammed sizin peygamberiniz ve Ali de sizin veliniz ve emirinizdir."
252- "Ben geceleyin semâya çıkarıldığımda Rabb'ime iki yay kadar veya daha yakındım. Rabb'im Bana vahyetmesi gerekeni vahyetti. Sonra şöyle buyurdu: "Ey Muhammed, Ali b. Ebi Tâlib'i Emirü'l-mü'minin diye çağır. Ben ne O'ndan önce birisini bu isimle isimlendirmiştim, ne de O'ndan sonra."
253- İmam Câfer-i Sâdık'tan şöyle nakledilmiştir: "Velayet (Allah tarafından) indirildiğinde ve Resulüllah Gadr-i Hum'da (Müslümanlara), "Ali'ye Emir'ül-mü'mininin unvanıyla selam verin" buyurduğunda, iki kişi şöyle dediler:
"Bu söz Allah'tan mı, yoksa Allah Resulü'nden mi?" Allah Resulü cevaplarında şöyle buyurdu: "Evet, hem Allah'tan ve hem de Resulü'nden...
O hak olarak Mü'minlerin Emiri, muttakilerin imamı ve yüzü akların önderidir. Allah O'nu kıyamet gününde Sırat'ın üzerinde oturtacak ve O, sevenlerini Cennete ve düşmanlarını da (Cehennem) ateşine sokacaktır."
254- Büreyde el-Eslemi'den şöyle rivayet edilmiştir: "Allah Resulü, ashabına Ali'yi, Mü'minlerin Emiri unvanıyla selamlamalarını emretti.
Ömer b. Hattab, "Ya Resulallah, bu emir Allah'tan mıdır, yoksa Allah'ın Resulü'nden mi?" dedi. Allah Resulü şöyle buyurdu: "Hem Allah'tandır, hem Resulü'nden…"
255- Allah Resulü, "Hangi şeyden sorup duruyorlar birbirlerine? O büyük haberden mi" (Nebe: 1-2) ayetlerinin tefsirinde şöyle buyurmaktadır:
"Kabirlerinde Ali'nin velayeti kendilerine sorulacaktır. Doğuda veya batıda, karada veya denizde bulunan her ölüye, öldükten sonra Münker ve Nekir isimli melekler mutlaka Emir'ül-mü'minin'in velayetini soracaklar. Onlar ölüye şöyle hitap edecekler: "Rabbin kimdir? Dinin nedir? Peygamberin kimdir? İmamın kimdir?" (Kaynaklar için bakınız Prof. Dr. Haydar Baş İmam Ali eseri)
O, hangi yöne dönerse sen de aynı yöne dön. O'nun imamlığına razı ol, O'na düşman olana düşman ol ve O'nu seveni sev" buyurdu.
242- Huzeyfe b. Useyd-i Gifari'den Resulüllah'ın kendisine hitaben şöyle buyurduğu nakledilmiştir:
"Ey Huzeyfe, Benden sonra sizin üzerinize Allah'ın hücceti Ali b. Ebi Tâlib'dir. O'na sırt çevirmek hakkı katletmektir. O'ndan şüphe etmek, haktan şüpheye düşmektir.
Zira Allah'ın Resulü'nün kardeşi, vasisi, ümmetinin imamı ve mevlâsıdır. O Allah'ın muhkem ipi ve asla kopmayacak sağlam kulpudur. O'nun hakkında iki grup helak olacaktır; sevgide guluvv eden kimse ve O'nun hakkını çiğneyen kimse…"
243- Hz. Ali'den şöyle nakledilmiştir: "Benim savaşım Allah'ın savaşıdır, Benim barışım Allah'ın barışıdır. Bana itaat etmek Allah'a itaat etmektir. Ve Benim velayetim Allah'ın velayetidir. Bana uyanlar Allah'ın velileridir ve Bana yardım edenler Allah'a yardım edenlerdir."
244- İmam Rıza, babaları kanalıyla Resulüllah'tan şöyle nakletmiştir:
"Kim, Benim dinime sarılmak ve Benden sonra kurtuluş gemisine binmek isterse Ali b. Ebi Tâlib'e uysun, O'nun düşmanına düşman ve dostuna dost olsun.
Zira hiç şüphesiz O, Benim vasim ve hem hayatımda hem de vefatımdan sonra ümmetim üzerindeki halifemdir.
Benden sonra her Müslümanın imamı ve her mü'minin emiridir. Ve O'nun sözü Benim sözüm, O'nun emri Benim emrim ve O'nun nehyi Benim nehyimdir.
O'na uyan Bana uymuş, O'na yardım eden Bana yardım etmiş ve O'nu yalnız bırakan Beni yalnız bırakmıştır."
Sonra şöyle devam etti: "Benden sonra Ali'den ayrılan kimse, kıyamet gününde Beni görmeyecektir. Ben de O'nu görmeyeceğim.
Kim, Ali'ye muhalefet ederse, Allah, Cenneti O'na haram kılar. Ve O'nun yerini ateş olarak kararlaştırır. Ve ne kötüdür gideceği yer.
Kim, Ali'yi yalnız bırakırsa karşılaşacağı gün Allah da O'nu yalnız bırakır.
Kim de, Ali'ye yardım ederse, O'na kavuşacağı gün, Allah da ona yardım eder ve sorgulama sırasında hüccet ve delilini ona telkin eder."
245- Hz. Ebuzer Gifarî'den nakledilmiştir ki, Resulüllah şöyle buyurdu: "Kim Bana itaat ederse, Allah'a itaat etmiş olur ve kim Bana karşı gelirse Allah'a karşı gelmiş sayılır. Kim de Ali'ye itaat ederse Bana itaat etmiş olur ve kim O'na karşı gelirse Bana karşı gelmiştir."
246- İmam Muhammed Bâkır'dan şöyle rivayet edilmiştir: Cabir b. Abdullah Ensari'den duydum diyordu ki:
Resulüllah bir gün Ümmü İbrahim'in (Hz. Mâriye) evinde idi. Yanında da ashabından bir grup bulunuyordu. O sırada Ali b. Ebi Tâlib geldi. Allah Resulü O'nu gördüğünde şöyle buyurdu:
"Ey insanlar, Benden sonra insanlar için en hayırlı olan kimse geldi; O sizin mevlânızdır. O'nun itaati aynı Benim itaatim gibi farzdır. O'na karşı gelmek, aynı Bana karşı gelmek gibi haramdır.
Ey insanlar; Ben hikmet eviyim. Ali de onun anahtarıdır. Eve ancak O'nun anahtarıyla ulaşılır. Beni sevdiğini zannedip de Ali'ye düşmanlık besleyen kimse yalan söylemiştir."
247- Resulüllah buyurdu ki: "Allah sizlere, Benden sonra Ali'nin itaatini farz kılmıştır; nasıl ki Benim itaatim sizlere farzdır! Yine sizleri, O'na karşı gelmekten sakındırmıştır; nasıl ki Bana karşı gelmekten sakındırmıştır ise! Ali'nin sevgisi iman ve O'nun düşmanlığı küfürdür. Ben ve O, bu ümmetin iki babalarıyız."
248- Hz. Ebuzer'den (r.a.) nakledilmiştir. Resulüllah buyurdu ki: "Ali'nin itaati Benim itaatimdir ve O'na karşı gelmek Bana karşı gelmektir."
249- Esbağ b. Nübate diyor ki: Selman-ı Farisi'ye Ali b. Ebi Tâlib sorulduğunda şöyle dedi: Ben, Resulüllah'tan duydum, şöyle buyuruyordu:
"Ali b. Ebi Tâlib'den asla ayrılmayın; şüphesiz O sizin mevlânızdır; o halde O'nu sevin. O, sizin büyüğünüzdür; o halde O'na uyun.
O, sizin âliminizdir; o halde O'na saygı gösterin. O, sizin Cennete doğru kılavuzunuzdur; o halde O'na hürmet edin ve sizi davet ettiğinde davetini kabul edin.
Size emirde bulunduğu vakit itaat edin. O'nu Benim sevgim için sevin. Benim saygım için O'na saygı gösterin. Ali hakkında size bu söylediklerimin hepsi Rabb'imin Bana emrettiği şeylerdir."
250- Resulüllah buyurdu ki: "Ali, mü'minlerin emiridir."
251- "Eğer insanlar, Ali'nin ne zaman Emirü'l-mü'minin olarak adlandırıldığını bilseydiler, O'nun faziletini inkar etmezlerdi. Henüz Adem ruh ve ceset arasındayken Ali, Emirü'l-mü'mininin olarak adlandırıldı. Allah-u Teala şöyle buyurmaktadır:
"Kıyamet gününde biz bundan habersizdik demeyesiniz diye Rabbin Ademoğulları'ndan onların bellerinden zürriyetlerini çıkardı.
Onları kendilerine şahit tuttu ve dedi ki: Ben sizin Rabbiniz değil miyim? (Onlar da) Evet (buna) şahit olduk dediler" (Araf: 172)
Bunun üzerine melekler, "Evet" dediler. Allah-u Teala da şöyle buyurdu: "Ben sizin Rabbinizim, Muhammed sizin peygamberiniz ve Ali de sizin veliniz ve emirinizdir."
252- "Ben geceleyin semâya çıkarıldığımda Rabb'ime iki yay kadar veya daha yakındım. Rabb'im Bana vahyetmesi gerekeni vahyetti. Sonra şöyle buyurdu: "Ey Muhammed, Ali b. Ebi Tâlib'i Emirü'l-mü'minin diye çağır. Ben ne O'ndan önce birisini bu isimle isimlendirmiştim, ne de O'ndan sonra."
253- İmam Câfer-i Sâdık'tan şöyle nakledilmiştir: "Velayet (Allah tarafından) indirildiğinde ve Resulüllah Gadr-i Hum'da (Müslümanlara), "Ali'ye Emir'ül-mü'mininin unvanıyla selam verin" buyurduğunda, iki kişi şöyle dediler:
"Bu söz Allah'tan mı, yoksa Allah Resulü'nden mi?" Allah Resulü cevaplarında şöyle buyurdu: "Evet, hem Allah'tan ve hem de Resulü'nden...
O hak olarak Mü'minlerin Emiri, muttakilerin imamı ve yüzü akların önderidir. Allah O'nu kıyamet gününde Sırat'ın üzerinde oturtacak ve O, sevenlerini Cennete ve düşmanlarını da (Cehennem) ateşine sokacaktır."
254- Büreyde el-Eslemi'den şöyle rivayet edilmiştir: "Allah Resulü, ashabına Ali'yi, Mü'minlerin Emiri unvanıyla selamlamalarını emretti.
Ömer b. Hattab, "Ya Resulallah, bu emir Allah'tan mıdır, yoksa Allah'ın Resulü'nden mi?" dedi. Allah Resulü şöyle buyurdu: "Hem Allah'tandır, hem Resulü'nden…"
255- Allah Resulü, "Hangi şeyden sorup duruyorlar birbirlerine? O büyük haberden mi" (Nebe: 1-2) ayetlerinin tefsirinde şöyle buyurmaktadır:
"Kabirlerinde Ali'nin velayeti kendilerine sorulacaktır. Doğuda veya batıda, karada veya denizde bulunan her ölüye, öldükten sonra Münker ve Nekir isimli melekler mutlaka Emir'ül-mü'minin'in velayetini soracaklar. Onlar ölüye şöyle hitap edecekler: "Rabbin kimdir? Dinin nedir? Peygamberin kimdir? İmamın kimdir?" (Kaynaklar için bakınız Prof. Dr. Haydar Baş İmam Ali eseri)
