'Secde, yerden bitenin üzerine câizdir'
İmam Ca'fer Sâdık (a.s.) da şöyle buyurmaktadır: "Secde, ancak yiyecek ve giyecek olmaması şartıyla yer ve yerden biten bir şeyin üzerine câizdir"
25.02.2015 00:00:00
Ehl-i Beyt İmamlarından mütevatir olarak nakledilen rivayetler abdestin, iki yıkama ve iki meshetme olmak üzere iki kısımdan oluştuğunu bildirmektedirler. İmam Muhammed Bâkır (a.s.) bir hadiste, Hz. Resulûllah'ın (s.a.v.) abdestini anlatırkan, O Hazretin ayağını meshettiğini buyurmaktadır.Şunu da hatırlatmamız gerekir ki, namazda ayağını mesheden sadece Ehl-i Beyt İmamları değildi; sahabe ve tabiinden bir kısmı da bu görüşe sahiplerdi. Fakat daha sonraları genişçe açılaması fıkıh kitaplarında geçen bazı nedenlerden dolayı, meshetme sünneti yıkamaya dönüştürüldü.(Not: Bu Ehl-i Beyt fıkhının bir görüşü olup, Ehl-i Sünnet uleması bu görüşe katılmamaktadır)143. İLKE:Ehl-i Beyt, namazda, yere veya yerden biten (yiyecek ve giyecek türünden olmaması şartıyla) bir şeyin üzerine secde edilmesi gerektiğine ve insanın kendi iradesiyle bu ikisinin dışında bir şeyin üzerine secde etmesinin doğru olmadığına inanıyor. Hz. Resulûllah'tan (s.a.v.) rivayet edilen ve Ehl-i Sünnet'in de naklettiği bir hadiste bu konuya şöyle açıklık getirilmiştir:"Yeryüzü Benim için secde yeri ve temiz (ve temizleyici) kılınmıştır." (Sahih-i Buhâri. c. 1, s. 91, Kitabu't-teyemmüm, 2. Hadis).Hadisin Arapça'sında geçen ve teyemmüme işaret eden "tahur" kelimesi, "arz=yer"den maksadın taş, toprak ve benzerlerinden olan tabii yer olduğunu gösteriyor.İmam Câfer Sâdık (a.s.) da şöyle buyurmaktadır:"Secde, ancak yiyecek ve giyecek olmaması şartıyla yer ve yerden biten bir şeyin üzerine câizdir." (Vesâilu'ş-Şia, c. 3, mâ yescudu aleyh bâblarından 1. Bâb, 1. Hadis, s. 591).Resul-i Ekrem'in (s.a.v.) döneminde, Müslümanlar çakıl taşlarıyla döşenen mescidin zeminine secde ediyorlardı. Onlar hava sıcak olunca kızgın taşların üzerine secde etmeleri zor olduğundan, namazda üzerine secde etmek amacıyla çakıl taşlarının soğuması için ellerinde tutuyorlardı.
