Sen ağa ben ağa bu ineği kim sağa

Endüstriyel Mutfak Çamaşırhane Servis ve İkram Ekipmanları Sanayicileri ve İş İnsanları Derneği kısa adıyla TUSİD Başkanı Bekir Topuz "Artık sektördeki her fabrikanın en az 100 işçi eksiğiyle çalıştığını ve yeni fabrika ya da kapasite yatırımlarının işçi eksikliği yüzünden yapılamadığını" söyledi. 

Hürriyet'in haberine göre personel eksikliğinin bugünlerde zirve yaptığını vurgulayan Bekir Topuz "Artık işçi ithalatı yapmamız gerekiyor. Ancak dışarıdan getirdiğimiz işçiler bir takvim ve programa bağlı olmalı. Dikkatli davranırsak işçi ithalatı olumlu katkı yapar. Özellikle turizm gibi sektörlerin büyümesi artan ihracat ortamı bu sorunu daha da büyütüyor. Ancak Türkiye'de yaşayan insanlar işçi ihtiyacını artık maalesef karşılayamıyor. Paydaş olduğumuz tüm alanlarda bu böyle" ifadelerini kullandı. 

İlk bakışta Bekir Topuz'un adeta saçmaladığını ve ülkemizde %24 oranında geniş tanımlı işsizliğe rağmen nasıl böyle bir yorum yapabildiğini düşünebiliriz.

Fakat Bekir Topuz konuşmasının devamında "Bize mühendis değil vasıfsız işçi lazım. Fabrikalarımıza mühendise 25 bin lira, işçiye ise 35 bin lira veriyoruz. Ama mühendise gel sen bu makinenin başına geç ustanın yaptığı işi sana öğretelim sadece burada dur 40.000 lira verelim diyoruz mühendis bunu kabul etmiyor ve bize "benim işim masada oturmak" diyor.  Yani günün sonunda ihtiyacımızı kimse karşılamıyor, bu sıkıntı büyüyor" diyor. 

İstanbul Sanayi Odası Başkanı Erdal Bahçıvan da "Sanayimizin katma değerli üretime geçmesi ve yüksek teknoloji alanlarına yönelebilmesi için nitelikli iş gücüne yani aranan elemana büyük ihtiyaç duyuyoruz. Günümüzde nitelikli işçi ihtiyacının karşılanması ve verimliliğin artması da hız kazanıyor. Şirketlerin yetişmiş insan kaynağı ile buluşması gittikçe önem kazanıyor. İnsan kaynaklarını geliştirmeyen şirketlerin işgücü piyasasına yeni gelen gençlerle buluşma noktasında ciddi sıkıntı yaşadıkları bir dönemden geçmekteyiz." yorumu yıllardır dillerde pelesenk olan ara eleman ihtiyacı, meslek sahibi insan ihtiyacı veya nitelikli insan ihtiyacını tekrar gündeme getirdi.

Nitelikli insan ihtiyacı sadece sanayide değil tarımda ve hayvancılıkta da kendini hissettiriyor.

Hayvancılıkla uğraşanlar yüksek ücretlerle çoban bulamazken tarımla uğraşacak eleman kıtlığı Afganlarla ve Suriyelilerle giderilmeye çalışılıyor.

Bizim geleneksel üretim modelimizde çırak, kalfa, usta ilişkileri hep canlı tutulurdu.

Özellikle aile işletmelerinde bütün çocuklar gerek tarımda, gerekse dükkânlarda, atölyelerde babalarıyla beraber çalışıp mesleğin inceliklerini öğrenmeye çalışırdı.

Böylece lokantacı, tesisatçı, berber, çoban, kalaycı, bakırcı, terzi, manifaturacı ve kuyumcu gibi mesleklerde aile işletmelerinde yetişen gençler mesleği sürdürüyordu.

Bugün bu geleneksel mesleklerimiz de eleman eksikliğinden dolayı ve yeni yetişen gençlerin bu işi yapmak istememelerinden kaynaklı yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır.

Geçenlerde basına yansıyan bir habere göre terziler çırak bulamadıkları için meslekte iyi ustaların bundan sonra yetişmeyeceğinden yakınıyorlardı.

Birçok konuda olduğu gibi maalesef mesleki eğitim konusunda da çok büyük bir çuvallamayla karşı karşıyayız.

Milyonlarca gencini apartman üniversitelerine kapatan eğitim sistemi artık bir tesisatçı, duvar ustası, kaynak ustası veya günümüzde çok geçerli meslekleri yetiştiremiyor, planlayamıyor.

Atalarımız "Sen ağa ben ağa bu ineği kim sağa" derken bu gerçeği dile getiriyordu.

Ben de diyorum ki, "Sen lord ben lord bu ata kim verecek ot."