Şiir Köşesi
04.05.2002 00:00:00
Hz. İbrahim (as)Gökte gezinen güneş yeri ısıtıyorduBiraz yağmur yağınca yerde ot bitiyordu
Düşünüyor, acaba yapıcı güneş midirYoksa yağan yağmurlar yapıcıya eş midir
Güneş ile yağmur mu bütün bunları yapanKafası karışınca derdi ben cahil olan
Yoksa yer midir yapan bu olmuş olanlarıFakat yapılanların geliyordu sonları
Mevsimler değişince ölen yer dirilirdiYok olup silinenler yine geri gelirdi
Çözmeye çalışırdı yıldızları gökleriAnlamak mümkün değil meçhul incelikleri
Bütün bu olanlara mana veremiyorduBunların hangisidir yaratıcı, diyordu
Ay'ın serinliğinde huzuru buluyorduBu güneşten sevimli bu olur mu diyordu
Rüzgarları dinliyor bir şey sezemiyorduBelki de o yapıcı rüzgarlardır, diyordu
Gündüz gezen güneşi bulutlar örtüyorduYapıcı güneş olsa izin vermez, diyordu
Fakat, en tesirlisi bu güneştir, şüphesizEminim ki güneştir bizi var edenimiz
Eğer o Tanrı ise sesimi duyacaktırTanrı o değil ise Tanrı kim olacaktır
Yüksek sesle bağırdı ey güneş Tanrı mısınBütün bu olanları yaratmış olan mısın
Sabahları erkenden üstümüzden geçersinYarın sabah bakarız aynı yolu seçersin
Daima göklerde dursan ısıtsan canlılarıAra sıra seslen de uyandır insanları
Çok uzakta gibisin dünyaya gel, yahuttaOrda geçmekle olmaz insan tapıyor, puta
Ben düşündüm aradım inandım Tanrı sensinFakat senden bekliyorum bana bir ses veresin
Bazen alçaktan geçersin bazen yükseklerdesinBil ki seni ret ederim bana gelmezse sesin
Güneşten ses gelmeyince yine aya yöneldiYoksa aradığım Tanrı bu olur mu, dedi.
Arslan A?AN
Düşünüyor, acaba yapıcı güneş midirYoksa yağan yağmurlar yapıcıya eş midir
Güneş ile yağmur mu bütün bunları yapanKafası karışınca derdi ben cahil olan
Yoksa yer midir yapan bu olmuş olanlarıFakat yapılanların geliyordu sonları
Mevsimler değişince ölen yer dirilirdiYok olup silinenler yine geri gelirdi
Çözmeye çalışırdı yıldızları gökleriAnlamak mümkün değil meçhul incelikleri
Bütün bu olanlara mana veremiyorduBunların hangisidir yaratıcı, diyordu
Ay'ın serinliğinde huzuru buluyorduBu güneşten sevimli bu olur mu diyordu
Rüzgarları dinliyor bir şey sezemiyorduBelki de o yapıcı rüzgarlardır, diyordu
Gündüz gezen güneşi bulutlar örtüyorduYapıcı güneş olsa izin vermez, diyordu
Fakat, en tesirlisi bu güneştir, şüphesizEminim ki güneştir bizi var edenimiz
Eğer o Tanrı ise sesimi duyacaktırTanrı o değil ise Tanrı kim olacaktır
Yüksek sesle bağırdı ey güneş Tanrı mısınBütün bu olanları yaratmış olan mısın
Sabahları erkenden üstümüzden geçersinYarın sabah bakarız aynı yolu seçersin
Daima göklerde dursan ısıtsan canlılarıAra sıra seslen de uyandır insanları
Çok uzakta gibisin dünyaya gel, yahuttaOrda geçmekle olmaz insan tapıyor, puta
Ben düşündüm aradım inandım Tanrı sensinFakat senden bekliyorum bana bir ses veresin
Bazen alçaktan geçersin bazen yükseklerdesinBil ki seni ret ederim bana gelmezse sesin
Güneşten ses gelmeyince yine aya yöneldiYoksa aradığım Tanrı bu olur mu, dedi.
Arslan A?AN
