Son Tüketim Tarihi ile Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi Aynı Değil!
Gıda etiketlerinde yer alan tarih bilgileri, tüketici sağlığı ve gıda israfıyla mücadele açısından kritik bir öneme sahip. Uzmanlara göre “Son Tüketim Tarihi” ile “Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi” arasındaki farkın doğru anlaşılması, hem güvenli tüketim hem de kaynakların verimli kullanılması için hayati bir adım
Ahmet Turan Yiğit





Son Tüketim Tarihi, özellikle et, süt ve soğuk zincirde saklanması gereken ürünlerde gıda güvenliği açısından kritik bir eşik. Bu tarihin aşılması sağlık riski doğurabilir. Tavsiye Edilen Tüketim Tarihi ise ürünün tat, aroma ve kalite özelliklerinin ideal seviyede korunduğu süreyi ifade eder. Uygun koşullarda saklanan bazı kuru gıdalar, bu tarihten sonra da tüketilebilir niteliklerini koruyabilir.
Uzmanlar, gıda güvenliği ve israfla mücadelenin birlikte ele alınması gerektiğini vurguluyor. Ambalajı zarar görmüş, görünüm veya koku açısından bozulma işareti taşıyan ürünlerin tüketilmemesi gerektiği belirtiliyor. Bununla birlikte, kalite kriterleri ile gıda güvenliği arasındaki ayrımın bilinmesi hem tüketicilerin korunmasına hem de kaynakların daha verimli kullanılmasına katkı sağlıyor.
Sonuç olarak, gıda etiketlerindeki tarih ifadelerini doğru okumak yalnızca bireysel sağlık için değil, toplumsal kaynakların korunması için de büyük önem taşıyor. Bilinçli tüketim alışkanlıkları, hem güvenli gıdaya erişimi hem de sürdürülebilirliği destekleyen en güçlü araçlardan biri.











































































