Tevbe kapısı hep açık
02.09.2004 00:00:00
Buhari ve Müslim'e göre Peygamber'imiz (sav) buyuruyor ki:
"Sizden çok önceleri yaşayanlardan bir adam doksandokuz kişi öldürmüştü. Bunun üzerine o günün en mühim âlimini araştırdı, ona birisini tavsiye ettiler. Alimin yanına varınca ona doksandokuz kişi öldürdüğünü söyleyerek tevbesinin kabul edilip edilmeyeceğini sordu. Alim ona "hayır" deyince onu da öldürdü, böylece öldürdüklerinin sayısı yüze ulaştı.
Arkasından yine o günün en büyük âlimini sordu, ona yüksek bir âlimi tavsiye ettiler. Adam âlime yüz kişi öldürdüğünü söyleyerek tevbesinin kabul edilip edilmeyeceğini sordu. Alim ona elbette tevbe edebileceğini, tevbe ile kendisi arasına hiç kimsenin girmeye hakkı olmadığını bildirerek ona "Yürü, filan yere var, orada Allah'a ibadet eden insanlar yaşıyor, onlar ile birlikte sen de Allah'a ibadet et, köyüne dönme, çünkü orası kötü bir yerdir" dedi.
Adam yola koyuldu, fakat yarı yolda öldü.
Bunun üzerine azab melekleri ile rahmet melekleri adam hakkında anlaşmazlığa düştüler. Rahmet melekleri bu adama tevbekâr olarak ve kalbi ile Allah'a yönelerek buraya geldi, dediler. Azab melekleri de "O hiç bir iyilik işlemedi" dediler.
Bu sırada insan kılığına girmiş bir melek çıkageldi, rahmet ve azab melekleri onu anlaşmazlıklarını çözmek üzere hakem kabul ettiler.
İnsan kılığındaki melek "Her iki mesafeyi de ölçüp karşılaştırın. Hangi tarafa daha yakınsa o tarafa ait olsun" dedi. Mesafeleri ölçüp karşılaştırınca varmak istediği yere daha yakın olduğu görülerek onu melekleri götürdü."
Diğer bir rivayete göre hadisin son kısmı şöyledir: "... Adamın ölüsü iyiler köyüne bir karış daha yakın olduğu için iyilerden sayıldı."
Başka bir rivayete göre de hadisin bu kısmı şöyledir, "... Allah beriki köye 'uzaklaş' ve öteki köye 'yakına ge'" diye emrettikten sonra insan kılığındaki melek 'Her iki tarafa olan mesafeyi ölçüp karşılaştırın' dedi. Ölçüp karşılaştırınca iyiler köyüne bir karış daha yakın olduğunu gördüler, böylece affedilmiş oldu."
"Sizden çok önceleri yaşayanlardan bir adam doksandokuz kişi öldürmüştü. Bunun üzerine o günün en mühim âlimini araştırdı, ona birisini tavsiye ettiler. Alimin yanına varınca ona doksandokuz kişi öldürdüğünü söyleyerek tevbesinin kabul edilip edilmeyeceğini sordu. Alim ona "hayır" deyince onu da öldürdü, böylece öldürdüklerinin sayısı yüze ulaştı.
Arkasından yine o günün en büyük âlimini sordu, ona yüksek bir âlimi tavsiye ettiler. Adam âlime yüz kişi öldürdüğünü söyleyerek tevbesinin kabul edilip edilmeyeceğini sordu. Alim ona elbette tevbe edebileceğini, tevbe ile kendisi arasına hiç kimsenin girmeye hakkı olmadığını bildirerek ona "Yürü, filan yere var, orada Allah'a ibadet eden insanlar yaşıyor, onlar ile birlikte sen de Allah'a ibadet et, köyüne dönme, çünkü orası kötü bir yerdir" dedi.
Adam yola koyuldu, fakat yarı yolda öldü.
Bunun üzerine azab melekleri ile rahmet melekleri adam hakkında anlaşmazlığa düştüler. Rahmet melekleri bu adama tevbekâr olarak ve kalbi ile Allah'a yönelerek buraya geldi, dediler. Azab melekleri de "O hiç bir iyilik işlemedi" dediler.
Bu sırada insan kılığına girmiş bir melek çıkageldi, rahmet ve azab melekleri onu anlaşmazlıklarını çözmek üzere hakem kabul ettiler.
İnsan kılığındaki melek "Her iki mesafeyi de ölçüp karşılaştırın. Hangi tarafa daha yakınsa o tarafa ait olsun" dedi. Mesafeleri ölçüp karşılaştırınca varmak istediği yere daha yakın olduğu görülerek onu melekleri götürdü."
Diğer bir rivayete göre hadisin son kısmı şöyledir: "... Adamın ölüsü iyiler köyüne bir karış daha yakın olduğu için iyilerden sayıldı."
Başka bir rivayete göre de hadisin bu kısmı şöyledir, "... Allah beriki köye 'uzaklaş' ve öteki köye 'yakına ge'" diye emrettikten sonra insan kılığındaki melek 'Her iki tarafa olan mesafeyi ölçüp karşılaştırın' dedi. Ölçüp karşılaştırınca iyiler köyüne bir karış daha yakın olduğunu gördüler, böylece affedilmiş oldu."
