Tabiat ağladı kuşlar ağladı
İnsanın derdine ağlamadınız
Yaraları göz göz oldu sulandı
Lütfedip bir yara bağlamadınız
Bağladınız yoksulların yolunu
Budadınız kanadını kolunu
Kuruttunuz ağacını dalını
Coşkun su olup da çağlamadınız
Çağladınız su misali dağlardan
Heybenizi doldurdunuz bağlardan
Kan emdiniz ölülerden sağlardan
Hastaya bir fayda sağlamadınız
Sağladınız kendinize çıkarlar
Tüm kaynaklar kasanıza akarlar
Yetim yoksul gözü yaşlı bakarlar
İnsana merhamet eylemediniz
Eylediniz her kaynağı bendinde
Herkes gördü kerameti kendinde
İnsaf yoktu namerdinde merdinde
Asla doğruları söylemediniz
Söylediniz yalan yanlış ne varsa
Ovalar vadiler olmuştu arsa
Bir güç kalmadı ki sizleri sarsa
'Kul hakkı' dediler anlamadınız
Anladınız işinize geleni
Dost sandınız yüzünüze güleni
Dışladınız hak-hukuku bileni
Karaca'yı asla dinlemediniz
- Her kesimden yükselen çığlıklar / 26.04.2026
- Gıda biterse hayat biter nesil biterse millet biter / 24.04.2026
- Kanayan bir yara görünce… / 23.04.2026
- Dert eklemiş eski derdin üstüne / 22.04.2026
- Muhafazakâr iktidar neyi muhafaza etmiş? / 21.04.2026
- Yıllarımız yele gitti erenler / 20.04.2026
- Depremin yaraları daha sarılmamışken… / 18.04.2026
- ‘Dikkat! Asıl müfsitler onlardır…’ / 16.04.2026
- Bahar gelsin şu dağlara çıkalım belki derdimize çare bir çiçek / 14.04.2026



























































