Bez dokumacılığı son demlerinde

30-40 yıl öncesine kadar sayısı hayli fazla olan Cüalhacılık, ya da bez dokumacılığı, ata mesleği diğer zanaatler gibi ayakta durma mücadelesi veriyor. Cülhacılık (Bez Dokumacılığı), makineleşmenin ve teknik ilerlemenin yanında Urfalı dokuma ustalarının elinde el emeği göz nuruyla işlenmeye devam ediliyor. Yün ipliği, pamuk ipliği ve floş'un kamçılı tezgahın tek ayakla çalışan çeşidi olan "cakarlı" ve 2-4 ayakla çalışan çeşidi olan "çekmeli" tezgahlarda dokunarak "Yaşmah" ("Neçek"-"Çefiye") ve "Puşu" gibi baş örtüsü, "Ehram" gibi kadın boy örtüsü haline getirilmesi sanatına Urfa'da "Cülhacılık" denilmektedir. Cülha tezgahlarının kamçılı olmayan, yani mekiği el ile atılan çeşitlerinde "Aba" (kadın ve erkek boy örtüsü) ve "Çaput Çul" (Kilim) dokunmaktadır. 30-40 yıl öncesine kadar Kamberiye Mahallesi'nde 100'e yakın kamçılı tezgahta icra edilen Yaşmah ve Neçek dokumacılığı (Cülhacılık) son zamanlarda önemini yitirmiş, tezgah sayısı 5-6'ya düşmüştür. Hekim Dede Mahallesinde "Kumaşhane" denilen evdeki 10'a yakın tezgahta 100 yıldan beri cülhacılık yapılmaktaydı. Ancak son yıllarda bu sanata olan ilginin azalması neticesinde bu tarihi imalathanedeki tezgahlar 1991 yılında dağıtılmış, imalathane konuta dönüştürülmüştür.