Delinin derdine bak…

Anadolu irfanı ile güzel Türkçemizin eşsiz özellikleri ve güzellikleri bir araya gelince öyle güzel deyimler ortaya çıkmış ki "yeme de yanında yat"…
Ailede hasta vardır, tek gündem hastanın nasıl şifa bulacağıdır, fertlerin "ağzını bıçak açmamaktadır", komşunun biri dalar içeri, havadan-sudan, çamdan kavaktan, bayramdan-düğünden dem vurmaya başlar.
İşte bu durumu en güzel anlatan bir cümledir; "delinin derdine bak".
Tarımın öküzlerle, kara sabanla yapıldığı yıllar…Yazın tam ortasında işlerin en yoğun zamanı çiftçinin gözü gibi baktığı, sekiz-on nüfusun gözlerine baktığı öküzlerden biri hastalanır ve çaresiz keserler ve komşular zararın bir kısmına ortak olmak için üçer-beşer kilo alırlar. Tam o ortamda münasebetsiz komşunun biri, et yemeği çok özlediğinden, et yeme fırsatı doğduğundan falan bahseder.
Gün görmüş ihtiyar başını sallar bir "lahavle" çeker ve ağzından bu cümle dökülür:
"Delinin derdine bak".
Ülke ekonomik girdabın içindedir, siyasi alaboranın tam ortasındadır, dış politikada "çuvallamanın" eşiği çoktan aşılmıştır, içerde asayişin yerinde yeller esmektedir, her gün dört bir tarafta al bayrağa sarılı şehit tabutları kaldırılmaktadır, analar iftarlarını göz yaşları ile açmaktadırlar, bölgemiz cadı kazanı gibi kaynamaktadır, küresel eşkıyaların arzuları ve de dayatmaları istikametinde komşu kardeş ülkelerle kanlı-bıçaklı vaziyetine geçilmiştir…
İşte tam bu sırada ilim adamı diye geçinen, milletin parası ile okumuş prof. Olmuş kimi vatandaşlar tutturmuşlar "fazladan oruç tutuyoruz, şu imsak vaktini biraz daha güneşe doğru iteleyelim, bir saat daha çay muhabbeti devam etsin".
Bu durumu anlatmak için tek bir cümle söyleyin dense herhalde ilk akla gelecek ve tam yerine oturacak cümle budur:
"Delinin derdine bak."