Dünya bir handır

Belh Sultanı İbrahim b. Ethem, sarayında ayak divanını toplar. Vezirleri, alimler, kumandanları, tebaası hazırdır. Divanın iç yüzünü savunurken, dışını berbat eden dervişler hakkında konuşulmakta, Sultan, o kum yığınları arasında altın parçalarının da bulunduğuna inanmaktadır. Bir ara kalabalıktan birisi konuşmaya başlar. Her sözü ile sultanın yüreğini deşmektedir. Yaklaşır. İbrahim Ethem:- Sen kimsin?... İşin gücün ne?... Gözüm pek tutmadı seni?... der.- Ben işsiz, güçsüz, evsiz, barksız biriyim, der adam. Rast geldiğim yere konarım, şimdi sana konuk olmaya geldim.İbrahim Ethem sinirlenir, han işletmediğini, orasının konak olmadığını söyler. Adam:- Burası han değil mi?... diye sorar.- Burası İbrahim Ethem'in sarayı...- Senden önce kim vardı burada?...- Babam...- Ya ondan önce, ondan önce?...- Babam, babalarım...- Birinin konup gittiği, öbürünün gelip konduğu yer han değil de nedir?...İbrahim Ethem donar kalır...***Gurur ve İlâhi AdaletSuriye'de Gassani Devleti'nin hükümdarı Cebele, Hz. Ömer zamanında Medine'ye gelip müslüman oldu. Hacc için ihrama girdi. Tavaf esnasında bir bedevi onun ipekli ihramına bastı. Cebele, hiddetinden bedevinin yüzüne bir tokat attı. Bedevi de Hz. Ömer'e gidip Cebele'yi şikayet etti. Hz. Ömer (ra) Cebele'ye:"Ya hasmına diyet vererek onu razı et! Veya, o da senin yüzüne aynı şekilde vurarak hakkını alsın!" dedi. Cebele:"Ben hükümdarım, o ise sıradan bir bedevidir." dedi.Hz. Ömer (ra):"İslam'da bunun yeri yoktur. İlahi adalet karşısında her ikiniz de eşitsiniz!" dedi. Bu sefer Cebele:"Öyle ise bu akşam düşüneyim!" dedi.Cebele, bedeviye bir kaç kuruş diyet verip razı etmeyi gururuna yediremedi. O gece yanındakilerle birlikte kaçtı. Bizans'a sığındı ve irtidat etti (dinden çıktı). Bir müddet sonra ise öldü. Gururu, kendisini İslam'ın nurlu yolundan uzaklaştırdı. Hayvani bir hayatın nefsani arzularına aldandı ve böylece ebedi olarak cehenneme mahkum oldu.