Ekonomik sorunları çözümsüzleştiren modeller

Ekonomik sorunları temelinden çözemeyen Batılılar, sonunda şu görüşte karar kıldılar: "Ekonomik sorunların tümünü birden çözmek imkânsızdır. Bir ekonomik sorunu çözdüğünüzde, mutlaka ortaya başka bir veya birkaç sorun çıkar. O bakımdan sorunlar arasında tercih yapmak zorundayız." Bu söylem, ekonomik sorunların çözümsüz ve kalıcı olduğunu kabullenmek ve ilân etmektir. Hâlbuki uygulanan ekonomik model, doğru ve adaletli olursa, imkânlar nispetinde ekonomik sorunların hepsi birlikte çözülebilir.Batılılar, pek çok ekonomik sorunlardan birini veya bir kaçını tercihle karşı karşıya kaldıkları için, ekonomi alanında hiçbir konuda, hiçbir zaman ittifak sağlayamamışlardır. Sürekli zıt fikirlerin savunucuları oldular. Bu sebepten bazen Nobel Ekonomi Ödülü, aynı yıl iki zıt fikri savunan ekonomistler arasında paylaştırılmıştır.Batılıların, üzerinde en çok ittifak ettikler konu ekonomik büyüme idi. İttifakla şu görüşü savunuyorlardı: "Ekonomik büyüme, zengin-fakir herkes için yararlıdır ve birçok ekonomik sorunun çözümü ona bağlıdır." Bu iddia sahiplerinden biri olan Bjorn Lomborg şöyle diyordu: "Ekonomik büyüme yüzde 10'un üzerine çıktığında ekonomik sorunlarımız büyük oranda çözülecektir." Lomborg, söz konusu iddiasına taraftar toplamak için iş dünyasından mali destek alarak çeşitli çalışmalar yapıyordu. Bu çalışmalardan biri, Mayıs 2004'de Kopenhag'da, "Kopenhag Uzlaşması" başlığı altında gerçekleştirilen toplantı idi. Adı geçen toplantıya üçü Nobel ödüllü olmak üzere, çok sayıda ünlü ekonomist katıldı ve toplantıda ekonomik büyümenin devam etmesinin yararları sıklıkla dile getirildi.Bu ve buna benzer çalışmaların yapılmasının nedeni, büyümeye karşı Batı dünyasında da oluşan endişeler ve yükselen eleştirilerdir. Bir başka deyişle, Batılı ekonomistlerin büyüme üzerinde sağladıkları ittifak, artık bozulmuştur. İttifakı bozan ekonomistler, büyümeye karşı şu eleştirileri getirmektedirler: " Yıllardır ekonomi büyüyor, fakat fakirlik, işsizlik, açlık ve sefalet gibi can yakıcı ekonomik sorunlar azalmıyor, tam aksine sürekli artıyor. Demek ki, ekonomik büyüme çözüm getirmiyor." Gerçekten de ekonomik büyüme, sadece belli bir azınlığın refahını arttırıyor, büyük çoğunluğa ise hiçbir maddi fayda sağlamıyor. Büyümenin külfeti, fakir çoğunluğun sırtına yükleniyor, nimeti de zenginlere kalıyor. Zengin-fakir tüm ülkelerde durum aynıdır.Büyüme, kalkınma ve gelişme ile birlikte gerçekleştirilirse önemli ve herkes için faydalıdır. Aksi bir büyüme, hastalık alâmetidir. Kalkınma ve gelişme hedeflenir ve ona doğru yol alınırken, büyüme de olursa, bu, sağlıklı bir büyümedir. Aslında sağlıksız ve dengesiz büyüme, birçok ekonomik krizin de gerçek nedenidir.  Özetle ifade edersek, büyüme, sağlıklı, dengeli, adaletli olmalı ve herkese yarar sağlamalıdır."Böyle bir büyüme nasıl sağlanır?" diye sorulursa, cevabımız hazırdır. Daha doğrusu cevabımızı herkes de bilir, fakat herkes ifade etmez veya edemez. Çünkü bazılarına, bağlı oldukları mahfiller izin vermez. O mahfillere bağlı olmayan yerli ve yabancı birçok bilim adamının ortak görüşü şudur: "Ekonomik sorunları temelinden kalıcı bir şekilde çözen yegâne model 'Milli Ekonomi Modeli'dir." Bu görüşler, birçok uluslararası kongrelerde açık olarak ifade edilmiştir. Dolayısıyla çözümün adresini bilmeyen kalmamıştır. O halde neden o adrese başvurulmuyor? Bu soruyu, her milletten önce milletimiz kendine sormalı ve cevabını bulmalıdır.  Milletimiz, böyle bir soruyu kendine sormaz ve cevabını bulmazsa, ekonomik sorunlardan asla kurtulamaz. Yalnızca ekonomik sorunlardan mı? Hayır, sorumluluk ve vebalden de kurtulamaz. Onun için milletimizi çok yönlü bir kurtuluşa davet ederek, kendimizi de kurtarmaya çalışıyoruz.