Elinizi vicdanınıza koyun

Varsayalım ki sizin bir fabrikanız var.Fabrikayı sizin adınıza yönetsin diye bir müdür adayı ile konuşup anlaştınız ve işleri ona havale ettiniz.Alış-veriş, gelir-gider, üretim-tüketim, kar-zarar, büyüme-küçülme, borçlanma-borçlardan kurtulma? Velhasıl, fabrika ile ilgili A'dan Z'ye ne varsa müdürden sorumlu.Siz ise, mal-mülk sahibi olarak bazen uzaktan bazen yakından gidişatı, işleyişi izliyorsunuz.Haftalar ayları, aylar yılları kovalarken fark ediyorsunuz ki işler batağa doğru gidiyor.Sayın müdür beye teslim ettiğiniz tarihe göre, üretim durma noktasına gelmiş, o günden bu güne yatırım noktasında bir adım atılmamış, masraflar almış başını gitmiş, kazançtan bir iz yok ortalarda.Teslim ettiğiniz gün bir olan borçlar, binleri çoktan geçmiş, borcun gırtlağa dayandığı yetmezmiş gibi bir de haber alıyorsunuz ki fabrikaya ait demir başlardan onlarca kalem mal satılmış, fabrikanın etrafında yer alan dönüm dönüm arsalar başkalarının eline geçmiş.Günün birinde hiç tanımadığınız adamlar, iş makineleri ile dalmışlar bahçe duvarından içeri ve başlamışlar kazamaya. Siz bu şoku atlatmadan ellerinde çeklerle senetlerle yine tanımadığınız insanların fabrikanın kapısında kuyruk oluşturduklarına şahit oluyorsunuz.Çok geçmeden, fabrikanın etrafında vinçler görünmeye başlıyor, öğreniyorsunuz ki fabrika için olmazsa olmaz demir baş makineler de satılmış ve yeni sahipleri kapıya dayanmışlar.Bütün bu talihsiz gelişmeler sürerken işçilerin hep ağızdan "hakkımızı isteriz" diye bağırdıklarını duyuyorsunuz ve haber alıyorsunuz ki işçilere aylardır maaş ödenmemiş.Şimdi elinizi vicdanınıza koyun ve söyleyin; bütün bu olup-bitenlere rağmen, müdürünüzün sırtını sıvazlayarak "çok güzel evladım, başarılarından dolayı seni tebrik ediyorum ve maaşını da iki katına çıkarıyorum, sözleşmeyi de senin istediğin kadar uzatıyorum" der misiniz?Bu hikaye oldukça tanıdık geldi değil mi?Peki ey millet! Sen bu hikayenin neresindesin?