Gerçek sevdalar

Sevda bilmez kulların varlığından bahsediliyor, bu kullar sevdalardan sual ederlermiş. Sevda nedir tatmadıkları için onu tanımak yerine yargılamayı seçmişler.Sevda deyince insanın aklına öyle değişik duygular, düşünceler geliyor ki... Yarı ömrümüzde, insanı insan yapan değerlere duyulan sevdalar ancak sevdaymış gibi geliyor bize. Beş sene sonra nasıl düşüneceğimizi, sevdayı nasıl tanımlayacağımızı, sevgiden bugünden farklı olarak neler bekleyeceğimizi, dahası o güne kalıp kalmayacağımızı ancak Allah bilir.Yalnız şu var ki; insan Yaradanı hakkında daha çok malumat sahibi oldukça bütün sevdaların aslında O'ndan başladığını, O'na giden bir seyir izlediğini görüyor. Yani Allah'ın birliğini ve tek hükümran olduğunu farkediyor. Allah insanın gönlünde kendi kendini seviyor. Biz insanlar "yok" olmayı başarabilirsek belki bu alışılmadık cümlenin ne anlama geldiğini az da olsa anlayabileceğiz. Yok olmak yani "Fena" hali önce aynı yolda yürüdüğümüz kardeşimizle başlıyor. "Kendi varlığından soyunmak ve onun varlığına bürünmek", daha sonra bize rehberlik eden kamil insanda yok olmak var. Sevdalardan sual edenler, hayatımızın anlamını sevdalarda aramayanlar bu kamil insanda yok olma halini anlamsız bulurlar. Bilmezler ki en güzel sevda "Allah için insan olabilme sevdası"dır. Bu sevda da ancak bir kamil insandan öğrenilebilir. Bazı insanların "seçilmiş" olabileceğini kabul etmek belki de biraz seçilmiş olmayı gerektiriyor. Ne dersiniz?Sevdalardan sual edenler bir gün değişik bir tecrübe yaşadıklarında kamil insanın ne demek istediğini anlayabilirler. Yalan sevdalardan gerçek sevdalara geçebilmek için belki önce Allah'ın bizim için hazırladığı bir tecelliyi yaşamamız gerekiyor. Öyle ki surette insan olmakla siyrette insan olmanın farkını anlayabilelim. Kamil insanın ağzından çıkanı kulağımız duysun. Allah cümlemize ölmeden önce "Hakikat"i görebilmeyi ve onun ışığı ile yürüyebilmeyi nasib eylesin.