Haydi, elele verelim! / Sezgin Sucu

Umutlarımız vardı bizim geleceği düşlediğimiz ve gelecekte Hakka hayırlı bir kul, vatanımıza ve milletimize faydalı olabilmek adına mücadele verdiğimiz.Tıpkı sevabımız gibi tüketiyoruz milli değerlerimizi ve umutlarımızı. Zor kazanıyor fakat çabuk harcıyoruz ve sonra da pişmanlık duyuyoruz. Faydadan uzaklaşıyor zarar veriyoruz kendimize ve çevremize. Gözlerimizi ve kulağımızı kapatıyor, kendi karanlığımıza doğru gidiyoruz. Bilincimizi yitiriyor, öz benliğimizden, kültürümüzden ve umutlarımızdan uzaklaşıyoruz. Kendi değerlerimizi, nimetlerimizi, vaktimizi heba edip israf ediyoruz.Bilmiyoruz kıymeti ve hiç düşünmüyoruz bir nefes gibi ensemizdeki kıyameti. Birbirimizi katlediyoruz hiç gözümüzü kırpmadan. Asıyoruz, kesiyoruz, vuruyoruz, kırıyoruz sonra bize bir el değdiğinde ise sanki kendimiz yapmamış gibi kınıyoruz.Kendimize gelelim efendiler! Kazanılan bir itibarı var bu milletin. Bir kimliği var benim ülkemin. Bir karış toprağını çapulculara işgal ettirmemek için canını feda eden yiğitlerimiz var. Her gün bir yiğidin ardından ağlayan analarımız var. Ve o yiğitlerden önce bu vatana sahip çıkmak adına şehadete ulaşmış, gazi olmuş dedelerimiz var. Zaman birlik beraberlik zamanı, kendi içimizdeki hesaplaşmalara bir son verelim artık. Tahriklere kurban etmeyelim kendimizi ve umut çiçeklerimizi. Ülkemizin eskimez bir töresi var. "NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE" ve Türkiye Cumhuriyetinin laikliğine, bölünmezliğine, öz değerlerine sahip çıkana. Sahip çıkalım şimdi öfkemize, el ele, omuz omuza yürüyelim aydınlığa, açalım kulaklarımızı, açalım gözlerimizi ve yeniden yeşertelim geleceğe dair umutlarımızı...