Ümmü Seleme'den rivayet edilmiştir: "Ben, Resulullah'ın (s.a.v.) şöyle buyurduğunu duydum: "Mehdi, Fâtıma'nın evlatlarından olan Benim itretimdendir." 

Hz. Hüseyin (a.s.) şöyle rivayet ediyor: "Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: Müjdeler olsun sana ey Fâtıma! Çünkü Mehdi Sendendir (Senin soyundandır)."

Fâtıma (a.s.), Hz. Ali'den (a.s.) şöyle rivayet eder: "Resûlullah (s.a.v.) buyurdu ki: Kim, Benim çocuklarımdan birine bir iyilik eder de bunun karşılığını almazsa, Ben, onun bu iyiliğinin karşılığını veririm." 

Hatib-i Bağdadî Tarih-i Bağdadî eserinde, İbn-i Abbas'dan şöyle rivayet etmiştir: Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

"Ben, Miraç gecesi cennetin kapısına şöyle yazılmış olduğunu gördüm: La ilahe illallah, Muhammedun Resûlullah, Aliyyun habibullah, El-Hasan-u ve'l-Hüseyn-u safvetullah, Fatımetu hiyeretullah, ala bağizihim la'netullah.

(Allah'tan başka ilah yoktur! Muhammed Allah'ın elçisidir, Ali Allah'ın mahbubudur, Hasan ve Hüseyin Allah'ın seçkin kıldığı kimselerdir, Fâtıma Allah'ın beğendiği bir şahıstır, onlara düşmanlık yapana Allah'ın laneti olsun)." 

Hz. Hüseyin'den (a.s.) rivayetle, Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Müjdeler olsun Sana ey Fâtıma, çünkü Mehdi Sendendir."  

Hz. Fatıma'yı sevmek

Hz. Resûlullah (s.a.v.) Selman'a şöyle buyurdu: "Ey Selman! Kim, kızım Fâtıma'yı severse cennette Benimle birlikte olur. Kim de, O'na düşman olursa ateşe atılır.

Ey Selman! Fâtıma'ya sevgi beslemenin yüz yerde insana faydası dokunur; o yerlerin en kolayı şunlardır: Ölüm zamanı, kabre koyulurken, terazi kurulduğunda, mahşer günü, sırat köprüsünde, sorgu sual zamanı.

Ey Selman! O'na ve kocası Ali'ye, O'nun torunları ve sevenlerine zulmedenlerin vay haline!" 

Hz. Aişe'ye, "Resulullah'ın (s.a.v.) yanında insanların en sevimlisi kimdir" diye sorulduğunda, "Fâtıma'dır" dediği, "Ya erkeklerden" sorusuna "Kocasıdır" cevabını verdiği rivayet edilmiştir. 

Bureyre'den şöyle rivayet edilir: "Resulullah'ın (s.a.v.) yanında kadınların en sevimlisi Fâtıma (a.s.) ve erkeklerden ise Ali (a.s.) idi." 

Hz. Aişe den: "Fâtıma'dan daha faziletli olan ancak babasıydı."  

Hz. Fatıma'nın çocuklarını ve özellikle Hasan ve Hüseyin'i eğitmesi

Hz. Fâtıma (a.s.) beş çocuk dünyaya getirmiştir: Hasan, Hüseyin, Zeyneb, Ümmü Gülsüm, Muhsin.

Beşinci çocuğu olan Muhsin, biat günü yaşanan acı olaylarda karnında vefat etmiş, ölü doğmuştur.

Hz. Fâtıma (a.s.) Cenab-ı Hakk'ın bir hikmeti gereği, annesini çok küçük yaşta kaybetmiştir. Böylece, O'nun terbiyesi işi ile bizzat Resulullah (s.a.v.) ilgilenmiştir. O'nu, babası Hz. Peygamber (s.a.v.) terbiye etmiştir.

Bu, hayata bakış açısına yansımış, attığı adımda, aldığı nefeste Cenab-ı Hakk'ı hatırlayan ve O'nun rızasını arayan bir kul olmuştur.

Yetiştirdiği çocuklarına da bu hayat felsefesi ile bir terbiye kazandırmıştır. Yetiştirdiği evlatlar, İslam'ın yayılmasında ve muhafazasında örnek kahramanlar olmuştur. Bu neslin devamı, dini bu günlere kadar bozulmadan muhafaza eden imamlardır.

İmam Hasan (a.s.), İmam Hüseyin (a.s.) İslam'ın yayılmasında canlarını esirgemeyen mü'minler olmuşlardır.

Zeyneb ve Ümmü Gülsüm Kerbela olayından sonra yaptıkları hutbelerle Ben-i Ümeyye'nin zâlim tavrını dünyaya haykırabilmişlerdir. Çünkü onları yetiştiren Hz. Fâtıma'dır (a.s.).

Kenzü'l-Ummal'de Fâtıma'nın (a.s.) evlatları ile ilgili olarak şu hadis yer almaktadır:

"Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmaktadır: Her babanın evlatları, baba tarafına intisap eder; Fâtıma'nın çocukları hariç. Çünkü onların velisi ve babası Benim; onlar Benim toprağım ile yoğrulmuşlardır. Vay olsun onların faziletlerini inkar edenlere. Kim, onları severse, Allah onu sever ve kim onlara buğzederse (onlara düşman olursa) Allah da ona buğzeder." 

İmam Hasan (a.s.) annesi Fâtıma'nın (a.s.) şöyle dediğini rivayet eder:

"Resûlullah (s.a.v.) Bana dedi ki: Cimrilikten sakının. Çünkü cimrilik saygın ve onurlu bir kimsede bulunmaması gereken bir hastalıktır. Cimrilikten sakın.

Çünkü cimrilik kökü cehennemde, dalları dünyada olan bir ağaçtır. Kim bu ağacın bir dalına asılırsa, onu cehenneme götürür. Cömert ol.

Çünkü cömertlik, cennet ağaçlarından bir ağaçtır ve dalları yeryüzüne sarkmıştır. Kim bu ağacın bir dalından tutarsa, bu dal onu cennete götürür." 

Zeyneb bint-i Ebu Rafi rivayet eder: "Resulullah (s.a.v.) sonunda vefat ettiği hastalıktan dolayı yatağa düştüğü günlerde, Fâtıma (a.s.) Hasan (a.s.) ve Hüseyin'i (a.s.) alıp Resulullah'ın (s.a.v.) yanına getirdi ve şöyle dedi:

'Ya Resulullah, şu ikisine miras olarak bir şey bırakmıyor musun?'

Buyurdu ki: Hasan'a heybetimi ve liderliğimi, Hüseyin'e de cesaretimi ve Hz. Fâtıma'ya cömertliğimi bırakıyorum." 

Bize Yezid b. Sinan anlattı, ona Hasan b. Ali El-Vasitî anlatmış, o da Beşir b. Meymun El-Vasiti'den duymuş, ona Abdullah b. Ha- san b. Hasan b. Ali b. Ebu Tâlib'in şöyle dediğini anlatmış:

"Bana annem Fâtıma bint-i Hüseyin, Fâtımatü'l-Kübra bint-i Muhammed'den (s.a.v.) şöyle rivayet etmiştir:

Resûlullah (s.a.v.) Allah'tan Hasan (a.s.) ve Hüseyin'i (a.s.) korumasını diler, onlara Kur'an'dan bir sûre öğretir gibi (Allah'tan koruma dilemekle ilgili) o kelimeleri öğretirdi ve şöyle derdi: Bütün şeytanların ve kötülüklerin ve bütün kınayıcı gözlerin şerrinden Allah'ın eksiksiz kelimelerine sığınırım." 

Emire'l-Mü'minîn Ali'nin (a.s.) şöyle buyurduğu nakledilmektedir: "Bir gün yatmış idim ki aniden Resulullah (s.a.v.) odama girdi. Bu esnada oğlum Hüseyin susadığını söylüyor ve su istiyordu.

Resulullah (s.a.v.) çoktan beri sütü azalan (veya kurumuş) bir koyunu sağdı. Diğer oğlum Hasan Resulullah (a.s.)'in yanına gitti. Ama Resulullah tutup O'nu bir köşeye oturttu.

Fâtıma (a.s.) bu durumu görünce, 'Babacığım sen Hüseyin'i daha çok mu seviyorsun? Ona süt verdin ama Hasan'a vermedin' diye sordu.

Peygamber (s.a.v.) şöyle cevap verdi: 'Hüseyin daha önce susadığını söyledi ve Ben de önce O'nun susuzluğunu giderdim.'

Daha sonra şöyle buyurdu: Ben, Sen, bu çocuklar ve orada yatan (Ali) kıyamette bir yerde olacağız." 

Peygamberin (s.a.v.) hanımı Hz. Aişe'den şöyle rivayet ediliyor:

"Fâtıma'nın evlatları dışında hiç kimsenin, Fâtıma gibi sarih bir lehçe ile konuştuğunu görmedim." 

Ebu Cevza Hz. Hasan'a (a.s.): "Allah Resulü (s.a.v.) ile aranızda geçen unutamadığınız bir ânınız var mı?" diye sorar.

Hz. Hasan (a.s.) şöyle der: "Bir gün zekat mallarından bir hurma alarak ağzıma koydum. Allah Resulü (s.a.v.) bu yaptığımı görünce hemen yanıma geldi. Ağzımdan hurmayı çıkarttı. Onun yerine bana başka bir hurma verdi.

Peygamberin (s.a.v.) yaptıklarını gören sahabeler, 'Ya Resûlallah, çocuğun ağzından o hurmayı neden çıkarttın?' diye sorduklarında, Peygamber Efendimiz (s.a.v.): 'Biz Ehl-i Beyt'e sadaka helal değildir' buyurdular."  (Prof. Dr. Haydar Baş Hz. Fatıma eserinden)