İmam Seccad; Namaz

Namaz, Müslümanlar üzerine Allah'ın (c.c) farz kıldığı iman iddiasının ispatı, kulluğun şuurunun ifadesidir.

Peygamberimiz (s.a.v) namazı, "gözümün nuru" olarak tariflendirirken İmam Ali Efendimiz ise namazı Allah'a ulaştıran bir yol olarak tariflendirmiştir.

İmam Hasan ve İmam Hüseyin Efendilerimizin namaz konusundaki hassasiyetlerine ancak hayran olunur.

İşte bu soyun 4. hak İmamı, İmam Zeynelabidin (a.s) namaz kılmaktan dizleri yara olmuş, mübarek anlında nasır oluşmuştu. İmam Zeynelabidin namaza olan hassasiyetine şu kıssa hem örnek hem de bizler için açık bir ölçü olmalıdır: 

"Bir gün namaz kıldığında, ridası omzundan düştü. Namazı bitirene kadar onu düzeltmedi. Ashabından birisi bunun sebebini sorduğunda şöyle buyurdu;

'Yazıklar olsun sana! Kimin karşısında durduğumu biliyor musun? Kulun namazı, kalbiyle Allah'a (c.c) yöneldiği miktarca kabul olunur ancak.' Derken o adam, 'biz helak olduk' dedi. 

İmam buyurdular ki; 'Hayır, öyle değildir. Allah (c.c) nafile namazlarınızla onu tamamlıyor.'"

Raviler namaz esnasındaki hali ile ilgili olarak şöyle rivayet etmişlerdir;

"Namaza kalkmak istediği zaman rengi değişirdi. Azaları Allah (c.c) korkusundan titrerdi. Zelil bir kölenin, heybetli bir kralın huzurunda duruşu gibi dururdu namazda. Bundan sonra bir daha namaz kılamayacağını düşünen birinin kıldığı son veda namazı gibi namaz kılardı." 

Oğullarından biri, ibadetten son derece bitkin kaldığı bir anda kendisine şöyle demişti; "Babacığım bu alışkanlık (namazı kastederek) ne zamana kadar böyle sürecek?"

İmam (a.s) cevaben buyurdu ki; "Rabbimin katına varıncaya kadar." (Prof. Dr. Haydar Baş, İmam Zeynelabidin, s.110)

Dua ve duanın kabulüne engel haller

İmam Seccad şöyle buyuruyor; "Bir mü'min dua ettiğinde üç sonuçtan biri gerçekleşir. Ya kendisine ahirette azık olur veya bu dünyada kabul olur ya da ona ulaşacak bir belayı geri çevirir." (aynı eser, s.143)

"Duanın kabul olmamasına sebep olan günahlar şunlardır; Kötü niyetli olmak. Batını bozuk olmak. Kardeşlerine ikiyüzlü davranmak. Duanın kabul olacağına inanmamak. Farz namazları vakitleri geçinceye dek geciktirmek. İyilik ve sadaka ile Allah'a (c.c) yaklaşmayı terk etmek ve konuşmada küfür ve sövmeye başvurmak." (aynı eser, s.147)

Münafık ve mü'min kimdir, sorusuna cevabı

"Münafık günahtan nehyeder, kendisi yapar. İbadeti emreder, kendisi yapmaz. Namaza kalktığı zaman gösteriş yapar. Rukûya gittiği zaman yayılır adeta. Secde ederken gagalar gibi yapar. Akşama girince, bütün derdi akşam yemeği yemektir, oysa oruçlu değildir. Sabahlarken bütün derdi uyumaktır. Halbuki gecesini uykusuz geçirmemiştir. 

Mü'min ise ameli ağırbaşlılığına karışan kimsedir. Bir yerde gerçeği öğrenmek için oturur. Gerçeği kabul etmek için susar. Kendisine emanet edilen şeyi arkadaşlarına anlatmaz. Kendisinden uzak olanların lehine olan şahitliğini gizlemez. 

Halk namına hiçbir şeyi riya olsun diye yapmaz. Hiçbir şeyi de utandığı için terk etmez. Kendisine tezkiye eden olursa, söylenenlerden korkar ve onların bilmedikleri şeylerden dolayı Allah'tan bağışlama diler. Kendisini bilmeyenin bilmeyişi (cehaleti) ona zarar vermez." (aynı eser, s.195)   

Rabbim şefaatlerine nail eylesin…