Lider sultasına son patron sultasına devam

Programcı büyük bir vukufiyetle yakınıyor;

Ne zaman bitecek bu lider sultası.

Daha dün semt pazarında tezgahtarlık yapan patronunun, neredeyse ülkeyi satın alacak servetini ve şöhretini sorgulayamayan program yapımcısı şikayetçi: Nedir bu lider sultası?

Gazete patronunun çalıp çırptıklarını, miras ilan eden yalaka güruhu şikayetçi; Nedir bu lider sultası?

İkitelli'de, bir çoğu hazine arazisi, bir kısmı mezarlık üzerinde inşa edilmiş patronlarına ait plazalara neredeyse: "Miras değil, alın teri" yazacak pişkinlikteki kelamşörler şikayetçi: Nedir bu lider sultası?

Çalıp çırptıklarının sefasını, Kartal Cezaevi yerine yanlışlıkla Kartal Devlet Hastahanesi özel odalarında sürenlerin çağdaş köşe kapmacıları da şikayetçi: Nedir bu lider sultası?

Bir kuruşuna kadar şaibeli servetleri için neredeyse utanmadan:

"Miras değil alın teri" etiketi yapıştıracak her an transfere hazır köşe yazarları şikayetçi: Nedir bu lider sultası?

İyi, doğru, has, hamam ile tas da, erkeksen şu patronunun o önlenemeyen yükselişini de eleştirsene be koççum.

Nedir bu patron sultası da desene be yiğidim.

Sakın beni lider sultası savunucusu sanma ha.

Ama vatanı ve milleti savunan, bu ülke için fikir üreten, kafa yoran, beyin çatlatan lidere canım feda, sultası sultanım benim.

Şaron mutfağı

Yemek tarifeleri kitapları var.

Çoğumuzun evinde bulunur bu kitaplar. En azından hava olsun diye.

İsimlerini bilmediğim yığınla yemeğin tarifleri var o kitaplarda.

Kaç gram et, kaç baş soğan, kaç kaşık yağ, ne kadar su falan filan.

Lateşbih ve labenzemez, Ortadoğu kasabı Şaron koydu önüne Tevrat'ı ve başladı Ortadoğu mutfağında pişirmeye.

Şabra için kaç insan,

Kaç bebek,

kaç kadın

ne kadar ölü ve ne kadar yaralı.

Beytullahım'da kaç can, kaç ah, kaç çığlık.

Cenin'de, adı üstünde mülteci/sığınmacı insanın yaşadığı Cenin'de kaç insan, kaç baş, kaç gövde, kaç bacak.

Ve bunlara ilaveden bu insan bedeninden oluşan mönüyü pişirmek için kaç metre kare tencere, pardon, toprak lazım, nereleri içine aldığı, nereye kadar uzandığı da aynı kitapta Tevrat'ta yazılı.

Yani, Şaron bir din savaşını veriyor.

İlham kaynağı,

Cesaret otağı din olan bir savaşı.

Hudutları, sebep ve sonuçları Tevrat'ta geçen bir savaşı veriyor Şaron.

Bu kadarla da kalmıyor iş. Top yekun bir Hıristiyan dünyası, başta ABD olmak üzere, ya bizzat destek vererek, ya da susup onaylayarak bu savaşta taraftır.

Din kaynaklı bir savaş karşısında en büyük direnç yine dindir.

Saldıran bütün cesaretini dinden alırken, saldırıya uğrayanlar ve saldırıyı "kınayanlar" için din o kadar kayda değer bir olgu değilse, yapılanlar boşuna.

Misal mi;

Her fırsatta İslam'ı eleştiren kimi kurumlar ve sadece ismi öyle bilinen top yekun İslam alemi.

Hele de bir ülkenin dinî kurumunun başındaki zat, büyük bir vukufiyetle İsrail'de olanlar tamamen iktisadidir, dinle ilgisi yoktur diye beyanat vermesi yok mu, ah.

Geçen yıllar sayın İbrahim Berk'le The Marmara Otel'de, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından organize edilen "AB Sürecinde Türkiye'de Dini Hayat" konulu sempozyumda soyadı Aydın bir ilahiyat dekanı tam bir saat, Yahudiliğin ve Tevrat'ın ne kadar "barış ve hoşgörü" savunucusu olduğunu anlatmıştı.

Ne ilginç ama, bir "Müslüman" dekanın "barış ve hoşgörü" mesajlarını bulduğu Tevrat, o kitaba göre her şeylerini tanzim edenler için bir işgal, cinayet, soykırım yapma kaynağı oluyor.

Burada kim zavallı?

Şaron mu?

Yoksa o dekan mı?