Prof. Dr. Ata Selçuk Hakk’a vuslat etti

Bağımsız Türkiye Partisi Kurucu Genel Başkanı olan, uzun yıllardır Bağımsız Türkiye Partisi Genel Başkan Yardımcılığı yapan; ilim ve gönül adamı Prof. Dr. Ata Selçuk elim bir trafik kazası sonucunda Hakk'a vuslat etti. 

Prof. Dr. Ata Selçuk, Prof. Dr. Haydar Baş hocamızın çok değer verdiği, yapılan hemen bütün programlarda mutlaka onun görüşlerini dile getirmesini istediği kadim bir dostuydu. 

Prof. Dr. Ata Selçuk hocamızla benim çok eskilere dayanan ayrı bir dostluk hukukumuz vardı. Benim ondan hizmet adına, güzel ahlak adına, ibadet adına çok şey öğrendiğim olmuştur.

Rahmetli Ata hocamızla ilk tanışmamız Gaziantep Üniversitesinde görev yaptığı yıllara rastlar. Oğlu Ahmet Hakan Selçuk elektrik mühendisliği bölümünde asistan olarak görev yapmakta idi. Biz de bir vesile ile elektrik mühendisliği bölümüne teknisyen olarak tayin edilmiştik. Orada Ahmet Hakan Selçuk'la tanıştık. Prof. Dr. Haydar Baş hocamızın fikirlerini ona anlatmaya gayret ettikçe fikirlerinin değiştiğini, hayata daha pozitif baktığını gören Ata hocamız, bu değişikliğin sebebini oğluna sorunca o da bizden bahseder. Ata hocamız bizimle tanışmak ister. 

Üniversite Lojmanlarındaki evlerine davet ediliriz. Ata hocamız ve ailesi çocuklarındaki bu değişikliğin nedenlerini öğrenmek isterler. Kendileriyle bir gece çay sohbeti yaptık. Bizim fikirlerimizin kaynağının Haydar Baş hocamız olduğunu izah etmeye çalıştık. O gecenin sonunda Haydar Baş hocamızın fikirlerini yakından tanımak için araştırma yapacağının sözünü verdi. Ata hocamızın devrim niteliğindeki değişimi başlamış oldu. 

Ata hocamız, bu andan itibaren hayatının her anını Prof. Dr. Haydar Baş hocamızın fikir ve gönül pınarından nasiplenerek geçirdi.

Ata hocamızın maneviyatı da ilmi kadar yüceydi. Bir hatıramı aktarmak isterim: Elazığ'da BTP il kongresi için bulunuyorduk. İkindi namazı kılmamız gerekiyordu ancak orada sadece bir seccade vardı. Sırasıyla odaya girip namaz kılıp çıkılıyordu. Bana "haydi oğlum Uğur önce sen namazını kıl sonra ben kılayım" dedi. Ben de sözüm ona Ata hocamızı bekletmeyelim diye kısa sureler okuyarak biraz da aceleyle namazımı kıldım ve çıktım. Espri ile karışık olarak bana "Ne oldu namaz kılmadan mı çıktın?" deyince ben de kıldığımı söyleyince asla unutamayacağım, ders niteliğindeki sözü onun gönül hâlini anlamamıza yeter herhalde; "oğlum o zaman Allah'la aran iyi değil mi? İnsan Rabbiyle muhabbet niteliğinde olan namazı nasıl bu kadar kısa tutar?" Yıllardır bu sözü hiç unutamam. Rahmetli Ata hocamızın gerçekten de her sözü adı gibi ata sözüydü.

Onunla makalelere sığmayacak kadar çok hatıralarımız var. Rabbim onu bu dünyada dostlarına dost ettiği gibi ahirette de dost eylesin. Elbette biz de ona bu dünyada dost olduk, ahirette de dost olmayı murat ederiz. Değerli eşine, evlatlarına, camiamıza ve bütün sevenlerine sabırlar dileriz.  Vuslatın kutlu olsun Ata hocam…