Ramazan denildiğinde çoğu zaman açlık ve susuzluk konuşulur; oysa bu ayın bize öğrettiği en büyük hakikat sabırdır. Fakat sabrı yalnızca darlığa katlanmak olarak anlamak eksiktir. Sabır, çaresizce beklemek değil; bilinçli bir direniştir. Yüce Allah, Bakara Suresi 153'üncü ayette "Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir" buyurur. Demek ki sabır pasif bir kabulleniş değil, ilahî bir beraberliğin anahtarıdır.
Ramazan, sabrı teoriden pratiğe taşıyan bir mekteptir. Gün boyu açlıkla imtihan edilen insan, aslında nefsine söz geçirmeyi öğrenir. İftar saatine kadar beklemek sadece mideyi değil, öfkeyi de terbiye etmeyi öğretir. Trafikte, iş yerinde, aile içinde… Oruçlu insan sabrını kuşanmak zorundadır. Çünkü sabır kaybolduğunda ibadetin ruhu zedelenir.
Modern çağ sabırsızlık üzerine kuruludur. Her şey "hemen şimdi" kültürüyle sunuluyor. Mesajlar anında gelsin, sonuçlar hızlı olsun, kazanç çabuk artsın… Böyle bir atmosferde sabır zayıflık gibi gösteriliyor. Oysa sabır, imanın omurgasıdır. Omurga çökerse beden ayakta duramaz; sabır çökerse iman iddiası da sarsılır.
Resûlullah Hz. Muhammed'in (s.a.a.) hayatı sabrın ete kemiğe bürünmüş hâlidir. Mekke'deki baskılar, Taif'teki taşlanma, yıllar süren mücadele… O, sabrı edilgen bir bekleyiş değil; istikametten sapmadan yürüyüş olarak yaşadı. Ramazan bize işte bu yürüyüşü hatırlatır: Açlığa sabretmek kolaydır; asıl olan ahlâka sabretmektir.
Sabır sadece musibete karşı değil, nimete karşı da gereklidir. Bollukta şımarmamak, güç elde ettiğinde adaleti terk etmemek de sabrın bir parçasıdır. Ramazan bu dengeyi öğretir. Açlıkla ölçü kazanır, iftarla şükür öğreniriz. Gün boyu bekleyiş, aslında iç dünyamızdaki taşkınlığı yatıştıran bir eğitimdir.
Bugün aile içi tartışmalardan toplumsal gerilimlere kadar pek çok kırılmanın temelinde sabırsızlık yatıyor. Sosyal medya tartışmalarında tahammül azaldı, farklı fikirlere karşı öfke hızla yükseliyor. Ekonomik sıkıntılar karşısında umutsuzluk büyüyor. Oysa sabır, edilgen bir suskunluk değil; metanetle çözüm arama iradesidir. Ramazan bize yeniden direnç kazandırır.
Eğer bu ayın sonunda daha sakin, daha dirayetli ve daha istikrarlı bir insan olabiliyorsak Ramazan'ı anlamışız demektir. Çünkü Ramazan sabır ayıdır; sabır da mümini ayakta tutan görünmez omurgadır. Omurgası sağlam olan toplumlar yıkılmaz; sabrı diri olan müminler savrulmaz.
Ramazan, sabrı teoriden pratiğe taşıyan bir mekteptir. Gün boyu açlıkla imtihan edilen insan, aslında nefsine söz geçirmeyi öğrenir. İftar saatine kadar beklemek sadece mideyi değil, öfkeyi de terbiye etmeyi öğretir. Trafikte, iş yerinde, aile içinde… Oruçlu insan sabrını kuşanmak zorundadır. Çünkü sabır kaybolduğunda ibadetin ruhu zedelenir.
Modern çağ sabırsızlık üzerine kuruludur. Her şey "hemen şimdi" kültürüyle sunuluyor. Mesajlar anında gelsin, sonuçlar hızlı olsun, kazanç çabuk artsın… Böyle bir atmosferde sabır zayıflık gibi gösteriliyor. Oysa sabır, imanın omurgasıdır. Omurga çökerse beden ayakta duramaz; sabır çökerse iman iddiası da sarsılır.
Resûlullah Hz. Muhammed'in (s.a.a.) hayatı sabrın ete kemiğe bürünmüş hâlidir. Mekke'deki baskılar, Taif'teki taşlanma, yıllar süren mücadele… O, sabrı edilgen bir bekleyiş değil; istikametten sapmadan yürüyüş olarak yaşadı. Ramazan bize işte bu yürüyüşü hatırlatır: Açlığa sabretmek kolaydır; asıl olan ahlâka sabretmektir.
Sabır sadece musibete karşı değil, nimete karşı da gereklidir. Bollukta şımarmamak, güç elde ettiğinde adaleti terk etmemek de sabrın bir parçasıdır. Ramazan bu dengeyi öğretir. Açlıkla ölçü kazanır, iftarla şükür öğreniriz. Gün boyu bekleyiş, aslında iç dünyamızdaki taşkınlığı yatıştıran bir eğitimdir.
Bugün aile içi tartışmalardan toplumsal gerilimlere kadar pek çok kırılmanın temelinde sabırsızlık yatıyor. Sosyal medya tartışmalarında tahammül azaldı, farklı fikirlere karşı öfke hızla yükseliyor. Ekonomik sıkıntılar karşısında umutsuzluk büyüyor. Oysa sabır, edilgen bir suskunluk değil; metanetle çözüm arama iradesidir. Ramazan bize yeniden direnç kazandırır.
Eğer bu ayın sonunda daha sakin, daha dirayetli ve daha istikrarlı bir insan olabiliyorsak Ramazan'ı anlamışız demektir. Çünkü Ramazan sabır ayıdır; sabır da mümini ayakta tutan görünmez omurgadır. Omurgası sağlam olan toplumlar yıkılmaz; sabrı diri olan müminler savrulmaz.
Uğur Kepekçi / diğer yazıları
- Hikmet: Görünenin ardındaki anlamı keşfetmek / Hayatın içinden hikmete- 5- / 16.11.2026
- İrfan: Bilginin gönülde olgunlaşması / Hayatın içinden hikmete- 4- / 15.11.2026
- Aklın sorgulayan gücü: Düşünmek ve anlamlandırmak / Hayatın içinden hikmete -3- / 14.11.2026
- Tecrübenin dile geldiği yer: İnsan ve hayat / Hayatın içinden hikmete -2- / 13.11.2026
- Yaşanmışlığın ilmeklerinden hikmete / Hayatın içinden hikmete- 1- / 12.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -15- İman, nikâh ve aile: Geleceğe bırakacağımız en kıymetli miras / 11.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -14- Geleceğe bırakılan emanet / iman ve nikâh / 10.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -13- Aile: İmanın, sevginin ve ahlakın yaşandığı gönül mektebi / 09.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -12- Kuşaktan kuşağa aktarılan manevi miras / 08.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -11- Kaybolan değerleri yeniden kazanmak / 07.11.2026
- İrfan: Bilginin gönülde olgunlaşması / Hayatın içinden hikmete- 4- / 15.11.2026
- Aklın sorgulayan gücü: Düşünmek ve anlamlandırmak / Hayatın içinden hikmete -3- / 14.11.2026
- Tecrübenin dile geldiği yer: İnsan ve hayat / Hayatın içinden hikmete -2- / 13.11.2026
- Yaşanmışlığın ilmeklerinden hikmete / Hayatın içinden hikmete- 1- / 12.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -15- İman, nikâh ve aile: Geleceğe bırakacağımız en kıymetli miras / 11.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -14- Geleceğe bırakılan emanet / iman ve nikâh / 10.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -13- Aile: İmanın, sevginin ve ahlakın yaşandığı gönül mektebi / 09.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -12- Kuşaktan kuşağa aktarılan manevi miras / 08.11.2026
- Geçmişten bugüne bir muhasebe -11- Kaybolan değerleri yeniden kazanmak / 07.11.2026






















































