Sevde Meysa Baş: Çok özledim Amcam

Bazen anneni, babanı, kardeşini hatta en samimi arkadaşını özlersin. Ama bunların haricinde her şeyden çok özlediğin birileri olur.

Kalbindeki güzelliğinden emin olduğun, zekâsına hayran olduğun, "iyi ki tanımışım ya" dediğin birini özlersin. Hayatını tamamen değiştirebilecek birini ararsın hep hayatında.

"Tamam ya doğru kişi bu, bizi doğru yola ulaştıracak işte bu kişi" dediğin birini özlersin.

İyi ki bu yolu bana göstermiş dediğin biri.

Ben özledim, o birini çok özledim.

Ben kendi geleceğimde o birine yer vermiştim. Demiştim ki: "Ben büyüyünce avukat olacağım ve Haydar Amcama iftira atanlarla savaşacağım, mücadele edeceğim, mahkemelerine gireceğim. Var gücümle Onun haklarını savunacağım. Ben çok başarılı olacağım onun için."

Hayatımın birçok yerinde bu cümleyi kullanıyorum aslında; "O'na layık bir evlat olmak."

Umarım bir gün, sana layık bir evlat olabilirim.

Var gücünle savunduğun değerlerine sahip çıkabilirim.

Ben bana öğrettiğin her şey için sana çok teşekkür ederim.

Amcam! Evlatların bu yolda asla pes etmeyecek. Sen hep huzurlu ol, kaldığımız yerden devam ediyoruz; yılmadan, pes etmeden, yorulmadan…

Ayrılık yok, hep yanı başımızdaymışsın gibi senin bize öğrettiklerinle sımsıkı sarılacağız hayata. Aynı senin gibi, hep umutla bakacağız yarınlara.

Şimdi tam bir yıl oldu, gecenin bir vakti aklıma geldin yazıyorum. Kelimelerim tükenmek üzere, nasıl anlatayım ki seni onu da bilmiyorum.

Kelimelere, kitaplara sığmaz ki seni anlatmak.

Bilmiyorum Amcam; tek bildiğim, seni çok özlüyorum.

Aramızdan ayrılışının birinci yılında seni minnet, özlem, hasretle anıyoruz.

Ebedi alemde buluşmak üzere…

Ruhun şad, mekanın cennet olsun demiyorum çünkü mekanın zaten cennet.