Yanlış beslenmenin bedeli ağır

Nuri Okumuş-Yeni Mesaj/Trabzon Felç tablosunda hastada sadece kas zayıflığı, güçsüzlük yürüyememe ve denge problemleri olmadığını ifade eden Şahin, “SVO ya da halk arasında bilinen adıyla inme (felç) beslenme alışkanlıklarımızın değişmesi ve sedanter yaşam tarzıyla birlikte günümüzde daha sık görülüyor. Doğru planlanmış bir fizik tedavi ve rehabilitasyon programı ile hastalarda tama yakın iyileşme sağlanabiliyor. Öncelikle şunu belirtmeliyiz ki felç tablosunda hastada sadece kas zayıflığı, güçsüzlük yürüyememe ve denge problemleri olmaz. Hastada konuşma ,algılama problemleri görülebilir. Hatta hasta yoğun bakımdan çıktıktan sonra göz kontağı kurmakta bile zorlanabilir. Rehabilitasyon bu aşamada başlar. Ve 6-7 aylık hatta bir yıllık bir süreci kapsar. Tabii ki burada hastanın sağlık hizmetini aldığı sağlık sunucusuna da büyük görev düşüyor. Yatak yaralarının önlenmesi ve bunun için uygun pozisyonlamalar havalı yatak kullanımı gibi konularda hasta ailesinin bilgilendirilmesi gerekiyor. Tabi pozisyonlama yapılırken dikkat edilmesi gereken diğer hususlar da hastanın felçli olan kısmı hissetmesini sağlamak kas zayıflığına bağlı oluşabilecek diğer ortopedik problemleri de engellemek olmalı. Genellikle egzersizler düzenli olarak yapıldığında ortalama 2-3 hafta içerisinde hasta yatağında biraz daha bağımsız hale gelir . Ancak bu hastanın günlük aktivitelerini sürdürmesi için yeterli değildir .Bu aşamadan sonra hasta (hastanede yatağında veya ayaktan) mutlaka profesyonel bir rehabilitasyon programına sokulmalı hastanın aktif katılımıyla birlikte kasların kuvvetlenmesi sağlanmalıdır. Ve en önemlisi de bu dönemden sonra ortaya çıkan ve bize tedavide dezavantaj oluşturan (en basit ifadeyle) kas sertlikleridir" dedi. Erken davranmak önemli Haraketlerin mutlaka uzman kişilerce yapılması gerektiğine işaret eden Şahin, “Daha önce pasif hareketlerin dahi uzman kişilerce yapılması gerektiğini hatta daha yoğun bakımdayken üzerinde durulması gereken bir konu olduğunu belirtmiştik. Fizyoterapistin önemi bu noktada ortaya çıkıyor. Erken dönemde yapılan doğru eğitim sonraki dönemler için de bu istenmeyen, aktiviteyi zorlaştıran, birleşik reaksiyon dediğimiz hareketlerin ortaya çıkışını engeller. Biz bize gelen hastalarımızda hemen akut dönemde yatağında az da olsa fizik tedavi görmüş hastayla hiç fizik tedavi hizmeti almamış hasta arasındaki farkı çok net şekilde hemen ayırt edebiliyoruz. Ve uzun dönmderehabilitasyon programında en önemlisi hastada fonksiyona yönelik egzersizlerede önem verilmeli yürüme, merdiven aktiviteleri de çalıştırılmalıdır. Daha ileriki dönemler için ev modifikasyonları düşünülmeli kapılar eşikler, hastanın yatağının konumu tek tek gözden geçirilmeli ve hepsi hastayı bağımsız bir şekilde ev içindeki hayatını sürdürecek şekilde ayarlanmalıdır. Eğer gerekliyse hastaya uygun bir yürüme yardımcısı önerilmelidir. Son olarak şunu söyleyebilirim ki rehabilitasyon uzun ve zorlu bir süreçtir ama sonuçları da genellikle yüz güldürücü olmaktadır” dedi.