Yarının Türkiye'sine notlar -3-

Bir toplumun geleceğini şekillendiren en önemli unsur gençliğidir. Ancak gençliği geleceğe hazırlamak ile gençliği anlamak aynı şey değildir. Ne yazık ki çoğu zaman büyükler konuşmayı, gençler ise dinlemeyi görev kabul eder. Oysa kalıcı bir gelecek, tek taraflı anlatımla değil; karşılıklı anlayış ve güvenle inşa edilir.

Afyonkarahisar'da düzenlenen Geleneksel Gençlik Kampı'nın belki de en dikkat çekici yönlerinden biri buydu. Gençler sadece dinleyen konumunda değildi; soru soruyor, fikirlerini paylaşıyor, zaman zaman eleştirilerini dile getiriyor ve düşüncelerini özgürce ifade edebiliyordu. Böyle bir ortamın oluşması ise hiç şüphesiz kampın yönetim anlayışıyla doğrudan ilgilidir.

Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Genel Başkanı Hüseyin Baş'ın gençlerle kurduğu iletişimi gözlemlediğinizde ilk dikkatinizi çeken husus resmiyetten uzak, samimi bir yaklaşım oluyor. Arada görünmez duvarlar yok. Gençler rahatça soru sorabiliyor, cevap alabiliyor ve kendilerini ifade etmekten çekinmiyor. Bu da doğal olarak güven ortamını güçlendiriyor.

Bugünün gençliği sadece konuşan değil, kendisini dinleyen insanlar görmek istiyor. Hazır kalıplarla verilen cevaplardan çok, samimiyet arıyor. Belki de bu yüzden, bir gencin düşüncesine değer verildiğini hissetmesi, uzun nutuklardan çok daha etkili oluyor.

Merhum Prof. Dr. Haydar Baş'ın yıllar önce ortaya koyduğu gençlik anlayışının temelinde de bu vardı. Gençliğe güvenmek... Onları geleceğin pasif seyircileri değil, bugünün aktif sorumluları olarak görmek... Bugün bu anlayışın aynı kararlılıkla devam ettirilmesi, Geleneksel Gençlik Kampı'nın yalnızca bir gelenek olarak değil, aynı zamanda bir fikir mirası olarak yaşadığını gösteriyor.

Kamp boyunca yapılan sohbetlerde gençlerin ülkenin meselelerine ilgisi de dikkat çekiciydi. Ekonomiden eğitime, teknolojiden dış politikaya kadar pek çok konuda düşüncelerini paylaşmaları, Türkiye'nin geleceğine kayıtsız kalmadıklarını gösteriyordu. Bu tablo, gençliğe fırsat verildiğinde ne kadar büyük bir potansiyele sahip olduğunun da açık bir göstergesidir.

Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey; birbirini ötekileştiren değil, birbirini dinleyen bir toplum inşa edebilmektir. Bunun yolu da gençlerin fikirlerine değer vermekten, onları sadece yarının değil bugünün de söz sahibi bireyleri olarak kabul etmekten geçiyor.

Afyonkarahisar'da geçirdiğimiz günler bize bir kez daha gösterdi ki, gelecek sadece planlarla kurulmaz; güvenle, samimiyetle ve ortak ideallerle inşa edilir. Gençliğe güvenenler, aslında milletin yarınına güvenmektedir.

Yarın, bu yazı dizimizin son bölümünde, bütün bu gözlemler ışığında Türkiye'nin geleceğini, gençliğin omuzlarındaki sorumluluğu ve toplumsal dirilişin hangi temeller üzerinde yükselebileceğini birlikte değerlendireceğiz.

(Devam edecek…)