Yine geldi sınav zamanı

Baharın gelmesiyle birlikte yine sınav mevsimi geldi. Daha önce defalarca köşemize taşıdığımız bu konuda yine aynı şeyleri söyleyip durmak gerçekten üzücü. Çünkü aynı şeyleri konuşup konuşup bir arpa boyu ilerleme kaydedilemediğini görmek geleceğimiz açısından moralleri bozuyor. Sınavlara hazırlanmaya dayalı, ezberci ve sürekli değişen eğitim sistemimizin ürünü olan öğrencilerimizin durumundan örnekler vermek istiyorum. İstanbul'da bir lisede 10. Sınıf matematik dersinde öğretmen tahtada bir soru çözmüş ve sonucu karekök içinde 100 eşittir 10 diye bulmuştur. Öğrencilerden biri parmak kaldırır ve sorar: 'Hocam o tik işareti var diye mi 10'a böldünüz?' Öğretmen öğrencinin ne sorduğunu anlayamaz? Fakat birkaç sorudan sonra çocuğun karekök işaretine tik dediğini anlar ve donakalır. Bu bir fıkra değil. Gerçek bir olay. 8. Sınıf müfredatında bulunan 9. Sınıfta bir kez daha öğretildiğini zannettiğimiz bir konudan 10. Sınıfa gelmiş bir öğrencinin konunun içeriği şöyle dursun daha sembolünü tanımayacak kadar bihaber olduğunu içimiz acıyarak görüyoruz. Bu şartlarda YGS'de LYS'de onbinlerce öğrencinin sıfır puan alması tabi ki kaçınılmaz. Çocuklarımızı sınava endeksli bir eğitimden geçirmemize rağmen okul, dersane, özel ders diye koştururlarken bir taraftan da şu anki sistemde ilkokul ve ortaokulda sınıfta kalmanın olmaması, lisede ise 7-8 zayıfla bile öğrencinin sınıfını geçebiliyor olması öğrenmeden sınıf geçme sonucunu doğurmakta ama çocuklarımız üniversite kapısında takılıp kalmaktadır. Nesiller böyle heba olup gitmektedir. Okumayan, öğrenmeyi öğrenmeyen, sürekli akıllı telefon ve bilgisayarla uğraşıp vaktini öldüren boş bir nesil yetişiyor. Artık buna bir dur demenin zamanı geldi.  Türk çocukları en çağdaş, en güzel eğitimi hak ediyorlar. Gereksiz bir sürü ayrıntıyla dolu yoğun müfredatlardan arındırılmış, yeniden doğru bir bakışaçısıyla belirlenecek bir Türk Genci hedefi doğrultusunda bilimsel bir eğitimle yetiştirilecek gençlere ihtiyacımız var. Merak eden, okuyan, sorgulayan, duyarlı bir nesil yetiştirmeliyiz. Bu da ha bire sınav yaparak olamaz. Gelişmiş hiçbir ülkede sistem böyle işlemiyor. Bizde de artık her genç üniversiteye gitmek zorunda olmamalı. Meslek liseleri çok önemli bir işleve sahip. Kalifiye eleman yetiştirmeli ve mezunları hayatlarını en iyi şekilde devam ettirebilecekleri maaşlarla iş bulabilmeliler. İsteyen de sınavsız bir şekilde üniversiteye gidebilmeli.  Yalnız burada çok önemli bir nokta var. O da şu ki bu dediklerimizin sağlanabilmesi tamamen ekonomiye bağlı. Neden mi? Bugün bütün öğrencilerin üniversiteye gitmek istemeleri lise mezunlarının ancak 900 TL asgari ücretle iş bulabiliyor olmaları. O da bulabilirlerse. Üniversite tercihinde ise sevdikleri ya da ilgi duydukları meslek yerine iyi geliri olan ya da iş garantisi olan meslekleri tercih etmekteler. Halbuki böyle bir kaygı olmasa herkes daha başarılı olacağı, sevdiği mesleği tercih eder. Hem daha verimli hem de daha mutlu olurlar.  Bu nasıl mı sağlanır? Bu ancak Milli Ekonomi Modelinin iktidar olmasıyla sağlanır. Asgari ücret 5000 TL olursa sağlanır. Tam istihdam olursa sağlanır. Faizsiz, adaletli bir gelir dağılımı olursa sağlanır. Maddi sıkıntısı olmayan, eğitim vermekten zevk alan öğretmenlerle sağlanır. Sosyal devlet projeleri eğitim alanında da uygulanırsa sağlanır. O zaman sınavlar da kalkar. İş bulma kaygısı da olmaz. Ara eleman sıkıntısı da. Öyleyse veliler olarak, bu sistemin sıkıntısını çeken ve gençleri yetiştiren öğretmenler olarak Milli Ekonomi Modeli'ne sahip çıkmalıyız. 7 Haziran'da MEM iktidar olursa belki bu haftaki son YGS olur, en azından bundan sonraki nesiller aynı dertleri çekmez ümidiyle sınava girecek gençlere başarılar temenni ediyorum.