Yola çıkmadan önce yoldaşınızı seçmelisiniz

İnsan sosyal bir varlıktır. Hayatının hiçbir döneminde bütünüyle yalnız yaşayamaz. Doğduğu andan itibaren başkalarına ihtiyaç duyar; kimi zaman bir el, kimi zaman bir söz, kimi zaman da yanında güvenebileceği bir insan arar.

Bu ihtiyaç, insanın hayatındaki pek çok alanda olduğu gibi birlikte çıkılan yollarda da kendisini gösterir. Hele gidilen yer Kâbe, yapılan ibadet umre ise yoldaşın kim olduğu daha da önem kazanır.

Birlikte yürür, dinlenir, yemek yer, ibadet ederiz. Yorulduğumuzda birbirimize destek olur, sıkıntılarımızı paylaşırız. Bu nedenle yanımızdaki insanın hâli, sözü ve davranışı bizim ruh hâlimizi de etkileyebilir.

Fakat burada önemli bir nokta var:

Yoldaşlık, yola çıktıktan sonra değil, yola çıkmadan önce başlar.

İnsan yoldaşını seçerken yalnızca yanında bulunacak kişiyi seçmiş olmaz. Aynı zamanda paylaşacağı duyguları, yaşayacağı hatıraları ve karşılaşacağı zorluklar karşısındaki dayanışmayı da düşünmüş olur.

Peygamber Efendimiz (s.a.a.) şöyle buyuruyor:

"Kişi dostunun dini üzeredir. Öyleyse her biriniz kiminle dostluk ettiğine dikkat etsin."

Bu hadis, dost seçiminin ne kadar önemli olduğunu ortaya koyuyor. İnsan beraber olduğu kişiden ister istemez etkilenir. Onun sözlerinden, davranışlarından, hassasiyetlerinden ve hayata bakışından pay alır.

Bu gerçek, umre gibi insanın gönlünü Allah'a yöneltmek için çıktığı kutsal bir ibadette daha da önemlidir. Çünkü insan burada yalnızca Kâbe'yi görmeyi ve ibadetlerini yerine getirmeyi değil, aynı zamanda gönlünü dinlendirmeyi, kendisini muhasebe etmeyi ve Rabbine daha fazla yaklaşmayı arzu eder.

Kutsal topraklarda insanın gönlü daha hassastır. Dünyanın günlük telaşından biraz olsun uzaklaşmış, ibadete ve duaya yönelmiştir. Böyle bir ortamda yanında bulunan insanların davranışları, anlayışları ve hassasiyetleri insanın gönül huzuruna doğrudan veya dolaylı olarak tesir edebilir.

Elbette mesele bir insanı iyi veya kötü ilan etmek değildir. Her insanın karakteri, anlayışı ve hayata bakışı farklı olabilir. Ancak aynı ortamı uzun süre paylaşacak kişilerin birbirlerinin hassasiyetlerini anlayabilmeleri, birbirlerine saygı gösterebilmeleri ve mümkün olduğunca ortak bir manevi hedefte buluşabilmeleri büyük önem taşır.

Çünkü aynı Kâbe'ye bakmak, her zaman Kâbe'ye aynı duyguyla bakmak değildir.

Aynı tavafın içinde bulunmak, aynı manevi hâli yaşamak anlamına gelmeyebilir. Aynı safta namaz kılmak, gönüllerin de aynı istikamette olduğu anlamına gelmeyebilir.

Bu yüzden insan, yola çıkmadan önce kendisine şu soruyu sormalıdır:

"Ben kiminle beraber olursam Rabbime daha çok yaklaşırım?"

03. 12. 2011 tarihinde Yeni Mesaj'daki köşemizde hac vesilesiyle kaleme aldığımız "Hac ve Yoldaşlık" makalesinde özetle "Siz siz olun yola çıkmadan, yoldaşlarınızı iyi seçin" demiştik.

Bugün umre dönüşünde bu sözün anlamını bir kez daha düşündük. Çünkü insanın gönül huzuru, yaptığı ibadetten alacağı manevi lezzet açısından da büyük önem taşıyor. Yanında kendisini anlayan, sıkıntısını paylaşan, iyiliğe teşvik eden ve Allah'ı hatırlatan insanların bulunması ise büyük bir nimet.

İyi bir yoldaş, yükünüzü ağırlaştırmaz; hafifletir. Sizi kendisine değil, Allah'a yaklaştırır. Güzelliği paylaşır, sıkıntıyı büyütmez.

Bazen insanın kazancı, vardığı yerden çok, yanında yürüyen insanın gönlünde bıraktığı izdir.

Öyleyse yola çıkmadan önce sadece nereye gideceğimizi değil, kiminle yürüyeceğimizi de düşünelim. Vesselam…