Bir gece?

Bir gece başımı yastığa koydum, beni bir düşüncedir aldı. Düşündüm; İzmir'de kaç tane mezarlık var? Benim kabrim hangisinde olacak? Şimdi kabrimin kazılacağı yerde otlar bitmiştir. Eğer bir deprem olur da enkazdan çıkarılamazsak, kabrim evimizin temeline yakın bir yerde olacak. Eğer enkazdan çıkarılabilirsem yine mezarlıklardan birine defnedileceğim büyük ihtimal.İçine gömülecek olduğum toprağımı hayal etmeye çalıştım. "Ey nefsim bu toprağın üzerinde bir hayli zamandır yaşıyorsun. Bu toprağın bir de altı var." Derin bir nefes aldım ve kabrimi kazan kazmaları, kürekleri hayal ettim. Teneşirde başlayan bir sorgu sual; "Ya kulum, Ben, dünyadayken seninleydim, ya sen kiminleydin?" Cevap hazır ama o an hazır olabilecek mi? "Ya Rabbi ben de Senin ibadetlerinleydim, zikrinleydim, Seni seven kullarla beraberdim?"Gece devam ediyordu, ben düşünmeye devam ediyordum. Acaba kabrin karanlığına dayanabilecek miydim? İçimi bir ürperti aldı. Ya benim bilmediğim günahlarım varsa ve Münker, Nekir beni korkutursa diye aklımdan geçti. Sonra "Ben kulumun zannı üzereyim" kudsi hadisi aklıma geldi. Ve Abdülkadir Geylani hazretlerinin talebeleri için Rabbinden aldığı söz?Aklıma Al-i İmran suresinin bir ayeti geldi; "Sizden hayra davet eden, iyiliği buyuran ve kötülüğü men eden bir topluluk olsun. İşte kurtulanlar onlardır." (Al-i İmran,104).Biz de yazılarımızla, kardeşlerimizi hakka ve hayra çağırmayı başarabiliyorsak, inşallah biz de kurtulanlardan oluruz diye düşündük.İbrahim suresi, 27. ayette buyrulur ki: "Allah, iman edenleri dünya hayatında da, ahrette de değişmeyen sözle sağlam yolda yürütür."Bizleri gerçekten çok zor bir gün bekliyor. Ananın evladından, evladın anasından hak iddia eder korkusuyla kaçacağı bir gün. Bizler o gün inşallah Rasulullah Efendimizin (sav) Liva'ül-Hamd sancağı altında toplananlardan oluruz.