Cumhuriyet yaşar çünkü milleti yaşıyor

Cumhuriyet, bir imparatorluğun yıkıntıları arasından doğmuş bir sistem değildir; bir milletin yeniden ayağa kalkışıdır.

Mustafa Kemal Atatürk'ün önderliğinde yürütülen Kurtuluş Savaşı, sadece bir işgale karşı değil, aynı zamanda milletin kendi kaderine yeniden sahip olma iradesine karşı verilen bir mücadeledir.

Atatürk, bu mücadeleyi bir askeri zafer olmanın ötesine taşımış, onu bir milletin yeniden doğuş destanına dönüştürmüştür.

O zaferi yalnızca ordular değil, milletin birliği, dayanışması ve kararlılığı kazanmıştır.

Ve bu büyük mücadele, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu ile taçlanmıştır.

Cumhuriyet, sadece bir yönetim biçimi değildir; bu mücadeleyi veren millete armağan edilmiş kutsal bir emanettir.

Atatürk, "Egemenlik, kayıtsız şartsız milletindir." diyerek, bu emaneti sahibine, yani millete teslim etmiştir.

Dolayısıyla bu Cumhuriyet'i koruyacak olan da yine onu kuran milletin kendisidir.

Bir millet kendi kaderini eline aldıysa, onu hiçbir güç elinden alamaz.

Bu yüzden Cumhuriyet, yalnız bir yönetim sistemi değil, bir özgürlük bilincidir.

Biz birliğimizi, kardeşliğimizi ve dayanışmamızı koruduğumuz sürece, bu Cumhuriyet'i hiçbir güç yıkamaz.

Atatürk'ün şu sözü boşuna değildir:

"Türk milleti zekidir, çalışkandır. Bu millet, bağımsızlığını koruyacak kudrete sahiptir."

Bugün zor bir dönemden geçiyor olabiliriz, ama bu milletin mayasında umut ve direnç vardır.

Nasıl ki bir doktor, yoğun bakımdaki hastasını sabırla ve umutla yaşatır; biz de ülkemizin zor zamanlarını inançla, akılla ve dayanışmayla aşacağız.

Ben bir hekimim; bilirim ki bazen hastayı yaşatmak için yalnız teknik değil, irade ve yürek gerekir.

Bu milletin damarlarında o yürek de, o irade de vardır. Ekonomik sıkıntılar, sosyal gerilimler, uluslararası baskılar…

Bunların hiçbiri, Atatürk'ün temellerini attığı Cumhuriyet'i yıkmaya yetmez.

Unutmayalım ki, o günün koşullarında Atatürk ve arkadaşları, bundan çok daha ağır şartlarda bir devlet ve hukuk düzeni kurmayı başardılar.

Atatürk'ün öngörüsü, yalnız bir dönemi kurtarmak değil; geleceğe taşınacak bir sistem aklı inşa etmekti.

Devletin kendi içinde bir denge ve oto-kontrol mekanizması oluşturdu.

Cumhuriyet, adeta kendi kendini koruyan bir bilinç sistemidir.

Temeli "millet iradesi"dir.

Millet yaşadıkça, Cumhuriyet de yaşayacaktır.

Millet var oldukça, Cumhuriyetin çimentosu hep diri kalacaktır. Mesleğimden bir örnek vereyim.

İnsanın sağlığı zaman zaman bozulabilir; bazen birkaç ilaçla ayaktan tedavi yeterlidir, bazen de hastaneye, hatta yoğun bakıma yatış gerekir.

Ülkeler de böyledir.

Zaman gelir, bir devlet de tıpkı yoğun bakımdaki bir hasta gibi zor bir sürece girer; nefesi daralır, nabzı düşer, yaşam mücadelesi verir. Ama eğer kalbinde hayat varsa, o hasta kurtarılır.

Türkiye'nin kalbi sağlamdır. Çünkü Atatürk'ün kurduğu Cumhuriyet, bu milletin damarlarına işlemiştir.

Bu millet var oldukça, o kalp hep atmaya devam edecektir.

Bizler, bu vatanın evlatları olarak bu bilinci yaşattığımız sürece

ne Cumhuriyet çöker ne Türkiye yıkılır.

Atatürk'ün o unutulmaz sözü hâlâ yolumuzu aydınlatıyor:

"Arkadaşlar! Gidip, Toros Dağları'na bakınız.

Eğer orada bir tek Yörük çadırı görürseniz ve o çadırda bir duman tütüyorsa,

şunu çok iyi biliniz ki, bu dünyada hiçbir güç ve kuvvet asla bizi yenemez." Bugün, o Cumhuriyet dünyanın en çetin coğrafyasında hâlâ ayakta duruyorsa, bunun sebebi, onu kuran milletin hâlâ burada oluşudur. Çünkü o kudret, bu milletin asil kanında mevcuttur.

Cumhuriyet'i yaşatan şey sadece kanunlar değil, milletin vicdanıdır.

Ve o vicdan, yüzyıl önce olduğu gibi bugün de dimdik ayaktadır.

Bu yüzden diyorum ki: Cumhuriyet yaşar, çünkü milleti yaşıyor.

Ve millet yaşadığı sürece, bu topraklarda hiçbir karanlık sonsuza dek hüküm süremez.

Not: "Cumhuriyet bir miras değil, bir görevdir. Biz yaşadıkça o da yaşayacaktır."