Gönül Dostları
23.01.2002 00:00:00
Mazhar-ı Cân-ı Cânân
Mazhar-ı Cân-ı Cânân Hazretleri buyurdu ki: "Allah-u Teala bize en olgun aklı, doğru ve keskin görüşü ihsân etti. Saltanat işlerinin idâresi ve memleketin nizâmı husûsunda, herkesin haline uygun en güzel usûlü öğrenmiş idim. Bunun için zamanın meşhûr devlet adamları, alacakları silahları ve diğer mühim şeyleri bizden sorar ve bizden aldıkları cevaba göre hareket ederlerdi." Yine şöyle buyurmuştur: "Muhterem babamın bereketli terbiyesiyle yetiştikten sonra bende öyle bir hâl hâsıl oldu ki, bir bakışla herkesin ne olduğunu ve kalbindekini anlardım. Bulunduğum yolun nûruyla insanların sâadet veya şekâvet, (Cennet ve Cehennem) ehli olduğunu, alınlarından okurdum." Nevvâb Hân Firûzcenk, Mazhar-ı Cân-ı Canân Hazretlerini, soğuğu şiddetli bir kış gününde, üzerinde eski bir elbiseyle gördü. Bu hâlini görünce ağladı. Yanında bulunan adamlarından birine; "Biz ne betbaht insanız ki, büyüklerimizden bir zât hediye kabûl etmiyor ve ona hizmet etmekle şerefleniyoruz" dedi. Bu hâdise üzerine Mazhar-ı Cân-ı Cânân Hazretleri; "Biz, zenginlerden bir şey kabûl etmemeye, almamaya, kararlıyız. Hayat güneşimiz batmaya yüz tuttu, ömür bitmek üzere. Şimdiye kadar kabûl etmedik" buyurdu. Sonra Nevvâb Hân Firûzcenk, otuz bin rubiyye para hediye etmek istedi. Kabul buyurmadı ve; "Biz sizin servetinizin yiyicisi değiliz, onu fakirlere dağıtırız" dedi. Yine Afgan serdârlarından biri, eşrefî denilen üç yüz altın göndermişti. Bunu da kabul buyurmayıp; "Her ne kadar hediyeyi kabul etmek lâzımsa da, mutlaka kabul etmek lâzım olduğuna dair bir emir yoktur. Bize kendi talebelerimiz, ihlâs ve ihtiyatla, haram karışmaması için dikkat ederek hazırladıkları hediyeleri getiriyorlar, onları bile kabul etmiyoruz. Kaldı ki, ümerânın ve zenginlerin hediye edeceği şeylerin tam helâlden hazırlanmış olduğu şüpheli olanları hiç kabûl etmeyiz. Onda insanların hakkı vardır. Kıyâmet günü onun hesâbını vermek zordur. İmâm-ı Tırmizî'nin, Ebû Berze'den getirerek yazdığı hadîs-i şerîfde Peygamber Efendimiz buyurdu ki: "Kıyâmet günü herkes, dört suâle cevap vermedikçe hesapdan kurtulamayacaktır: Ömrünü nasıl geçirdi? İlmi ile nasıl amel etti? Malını nereden nasıl kazandı ve nerelere harcadı? Cismini, bedenini nerede yordu, hırpaladı?" Bunun için çok dikkat etmek lâzımdır" buyurdu.
Mazhar-ı Cân-ı Cânân Hazretleri buyurdu ki: "Allah-u Teala bize en olgun aklı, doğru ve keskin görüşü ihsân etti. Saltanat işlerinin idâresi ve memleketin nizâmı husûsunda, herkesin haline uygun en güzel usûlü öğrenmiş idim. Bunun için zamanın meşhûr devlet adamları, alacakları silahları ve diğer mühim şeyleri bizden sorar ve bizden aldıkları cevaba göre hareket ederlerdi." Yine şöyle buyurmuştur: "Muhterem babamın bereketli terbiyesiyle yetiştikten sonra bende öyle bir hâl hâsıl oldu ki, bir bakışla herkesin ne olduğunu ve kalbindekini anlardım. Bulunduğum yolun nûruyla insanların sâadet veya şekâvet, (Cennet ve Cehennem) ehli olduğunu, alınlarından okurdum." Nevvâb Hân Firûzcenk, Mazhar-ı Cân-ı Canân Hazretlerini, soğuğu şiddetli bir kış gününde, üzerinde eski bir elbiseyle gördü. Bu hâlini görünce ağladı. Yanında bulunan adamlarından birine; "Biz ne betbaht insanız ki, büyüklerimizden bir zât hediye kabûl etmiyor ve ona hizmet etmekle şerefleniyoruz" dedi. Bu hâdise üzerine Mazhar-ı Cân-ı Cânân Hazretleri; "Biz, zenginlerden bir şey kabûl etmemeye, almamaya, kararlıyız. Hayat güneşimiz batmaya yüz tuttu, ömür bitmek üzere. Şimdiye kadar kabûl etmedik" buyurdu. Sonra Nevvâb Hân Firûzcenk, otuz bin rubiyye para hediye etmek istedi. Kabul buyurmadı ve; "Biz sizin servetinizin yiyicisi değiliz, onu fakirlere dağıtırız" dedi. Yine Afgan serdârlarından biri, eşrefî denilen üç yüz altın göndermişti. Bunu da kabul buyurmayıp; "Her ne kadar hediyeyi kabul etmek lâzımsa da, mutlaka kabul etmek lâzım olduğuna dair bir emir yoktur. Bize kendi talebelerimiz, ihlâs ve ihtiyatla, haram karışmaması için dikkat ederek hazırladıkları hediyeleri getiriyorlar, onları bile kabul etmiyoruz. Kaldı ki, ümerânın ve zenginlerin hediye edeceği şeylerin tam helâlden hazırlanmış olduğu şüpheli olanları hiç kabûl etmeyiz. Onda insanların hakkı vardır. Kıyâmet günü onun hesâbını vermek zordur. İmâm-ı Tırmizî'nin, Ebû Berze'den getirerek yazdığı hadîs-i şerîfde Peygamber Efendimiz buyurdu ki: "Kıyâmet günü herkes, dört suâle cevap vermedikçe hesapdan kurtulamayacaktır: Ömrünü nasıl geçirdi? İlmi ile nasıl amel etti? Malını nereden nasıl kazandı ve nerelere harcadı? Cismini, bedenini nerede yordu, hırpaladı?" Bunun için çok dikkat etmek lâzımdır" buyurdu.
Yorumlar
Yorum bulunmuyor.
