Gün gelir yel alır gider

Dere kenarına kurdun binayı
Demedin mi bir gün sel alır gider
Ne temeli sağlam ne de duvarı
Elbette gün gelir yel alır gider

Genç nesil milletin geleceğidir
Sonraki çağlara diyeceğidir
Kıyamete kadar yiyeceğidir
Sağlam değil ise el alır gider
 
Yolcu cahil ise yoldan eylerler
Cahil kervancılar çölde neylerler?
Çöl fırtınasını dehşet söylerler
Kervanı yükünü çöl alır gider
 
Edep diyarında eğleşmemişsen
Sözden anlayanla paylaşmamışsan
Bir ehli dil ile söyleşmemişsen
Bir ömür birikir dil alır gider
 
Eğer bağban isen yersin barını
Yerken de unutma sakın yarını
Paha biçilmeyen itibarını
Dolaşır bir fitne fel alır gider

Arının uçuşu bal için olur
Taşır macun yapar el için olur
Bülbülün feryadı gül için olur
Onun da sesini gül alır gider
 
Korkudan dağlanır ananın bağrı
Rahman ve Rahim’den gelir bir çağrı
Firavn’un şerrinden köşküne doğru
Musa’yı sandıkta Nil alır gider

Ey Karaca yüz yıl kalanlar bile
Dünya için saç baş yolanlar bile
Karun gibi zengin olanlar bile
En son üç-beş arşın şal alır gider.