Huzurda hissetmek

Huzurda hissetmek dediğimiz güzelliği tabi ki mutasavvıflardan öğrenmişizdir. Özellikle secde anında kime secde ettiğini aklına getirebilmek ve hatırlayabilmektir önemli olan. Secdeye şevk veren, secdeyi vazgeçilmez kılan huzurda hissetme halidir. Allah (c.c.) Kendisini hatırlamamız için namaz kılmamızı emrediyor. Demek ki; Allah'ı hatırlamadan kıldığımız namazlar da var. Huzurda hissetmek aslında insanın içine coşku da verir. Allah (c.c.) bizlerin her halini gören, her halini bilendir, sahibimiz ancak Allah'tır, biz insanlar kimi zaman unuturuz bu hakikati. Her şeyde Allah'ı görebilmek, isimlerini anlamak ve yaşamak kolay değildir. Çünkü Rabbimiz kendini perdelerle gizlemiştir. İnsan olur da bir gün o perdelerden birini aşmayı başarabilirse dünyayı, eşyayı algılaması değişir. İnsan artık O'nun rızasında giden yolda ısrar etmeye sabit-i kadem olmaya başlar. Bu hale erişmiş olsak bile hatalar yapabiliriz, ancak bu hataların da bir yararı vardır, böylece kibirlenmekten uzak durabiliriz. İnsan, hayatı bir bakıma hatalar yaparak öğrenir. Doğru davranmak ne kadar gerekliyse, hatalar yaparak, onlardan üzüntü duyarak sarsıntılar geçirmek ve tekrar ayakta durabilmek de o kadar gereklidir. İnsan tevazu ile davranmayı nasıl öğrenir diye düşünüyoruz: tabi ki kendi hatalarımızı tefekkür ederek. Huzurda hissetmek de derece derecedir, insan bunun en alt derecesinde bile olsa bu onu namaza bağlamak için yeterlidir. Ne mutlu o kimselere ki; sırf Allah emretti diyerek secde ederler ve sonra secdenin huzuruna, tadına ererler, az ya da çok? Kıyamda, kıratta, rükuda ve secdede gizlenmiş yüce duygular, yüce hazlar vardır. Bunların varlığından haberdar olmanın en güzel yolu, kıyam etmek, kıraatte bulunmak, rükuya varmak ve secde etmektir. Namazı şekil olmaktan mana olmaya çeviren gerçektir huzurda hissetmek, kıymetini bilenlerden olalım inşallah?