İntihar

Dünyada hayat başladığından bu yana savaşlar, ittifaklar, dostluklar, düşmanlıklar, hep olmuştur ve olacaktır. Dostların düşmanları düşman, düşmanın dostları da düşmandır. Kural her zaman geçerlidir. Dost edinilenin bir düşmanınızla anlaşmasının sonuçları bellidir.
Birkaç ihtimal mevcuttur.
Birincisi görmezliğe gelmek dostla dost ve dostunuzun dost edindiği düşmanı, düşman olarak değerlendirmek. Bu durumda o ikilinin üçüncü ülkelerle münasebetleri ancak takip edilir ve ülkenize zararları varsa tedbir alınır.
İkinci yol ikisinden de uzak kalınır. Hiç bir şekilde yakın stratejik temas kurulmaz. Çünkü karşınızda aynı anda düşmanınız da vardır. Devletlerarası bağlantılar devam eder...
Bir düşmanınızla ittifak yapmış bir dosta yardım, dosta yardım gibi düşünülemez, düşmana da yardım olacaktır. Başka bir üçüncü düşman veya dost ülkeye karşı bu ittifaka en ufak bir destek söz konusu olamaz. Aksi halde düşmanınız daha tepkili bir düşman haline gelecek, bu üçüncü ülke dost iken düşman olacaktır. Hele sizinle düşman olmayan bir ülkenin parçalanması için sizin bölücü düşmanınızla birleşen, o ülkenin darbecilerinin gayesi ortadadır. Sizin düşmanınız olan PDK, daha doğrusu PKK, babasının hayrına isyancılarla birleşmez. Gaye bir Kürt devletidir. Şu ana kadar ABD emri ile desteklediğiniz ne olduğu belli olan gurubun, gayesi ABD'nin uşağı olarak aldığı emirler doğrultusunda, BOB hizmetini yaparak ülkelerini parçalamaktır. Sayemizde Muvaffak olurlarsa, Irak modelinin Suriye ayağı olacak, İsrail'in emrinde Kürt devleti olarak karşımıza çıkacaktır.
ABD'nin bir emri ile başlarına Hristiyan birini getirerek kendilerini deşifre etmişlerdir. Bu topluluğa yardım asla yapılamaz. PKK ile anlaşmaları, onlarla olan bağlantının sonunu getirmede ve başlangıçtan beri düşülen hatadan kurtulmakta, AKP için ikinci bir fırsattır. Birinci fırsat, başa bir Hristiyan getirerek işi haçlı boyutuna taşımalarıdır. Bu taşımada AKP’nin gayretleri yabana atılamaz. Bu nedenle bu fırsat geçerli olamadı. Olmadı. Yani kullanılamadı. Kullanılamazdı da. Çünkü başından beri haçlı olayı olduğu biliniyordu. İsyancı gurubu, önceleri tekbirlerle saldırıyorlardı. Herhalde Türkiye'den gönderilen silahlarına şimdilerde haç takıyorlardır. Clinton’la fotoğrafta çaklaşan, Filistin'e şefkat rolü ile yaklaşan, hamileşen, abileşenler, çok yakında ABD’den gelen sinyallerle, Suriye'ye benzer senaryolarla, Filistin'i de BOB’larsa bence hiç sürpriz olmaz. İsyancılarla PKK birleşmesi Türkiye'nin uyanması olmalıdır. Türkiye kapılarını kapatmalı ve tüm desteklerini durdurmalıdır. Hatta Esat'la anlaşıp, PKK’yı beraberce tamamen silmelidirler. Aksi halde, yani hala tam desteği sürdürme halinde PKK’yı desteklemiş olacaktır.
Böylesi bir durum tarihte bir ilktir. PKK ülkenin baş düşmanıdır. (Aksini söylemek mümkün mü?) Bir hiç uğruna (Suriye’nin iç işi) düşmanını korumak,  her türlü desteği vermek normal mi? Sınırlardan serbestçe geçen PKK’nın saldırılarının bir sonu gelir mi? Eline silahı vereceksin, füzesini vereceksin yaralanınca kolayca sınırı geçecek, geri gelecek tedavisini edeceksin. Yalan mı yazıyoruz, ne diyeceksin? Bir süre sonra kesinlikle kat, kat güçlenerek karşına çıkacağı kesin olan PKK, bir çok insanı katlederse ki, bunu gözünü kırpmadan yapacaktır. Bunun hesabını nasıl verirsiniz.
BDP milletvekillerini suçlayanlara, hatta onları yargılamak için dokunulmazlıklarını kaldırmayı düşünenlere kimse dokunamaz mı? Bu ne gaflet! Anlamak mümkün değil. Allah (c.c) doğru yolu göstersin. Amin...
Allah (c.c) yolunda dost ve düşman bellidir. Buna Allah karar vermiştir. Dostlara ve düşmanlara davranışlar, Kuran-ı Kerimle ve sünnetle, daha sonra da Ehl-i Beyt’in hayatı ile bizlere anlatılmıştır. Hepimiz biliyoruz ki, Allah katında tek din İslam’dır.