İntihar edenin durumu!

Sözlükte "boğazını keserek öldürmek, boğazlamak" anlamına gelen nahr kökünden türeyen intihâr "kendini öldürmek" demektir.(1)

Kelime Kur'an-ı Kerim'de yer almamakta, birkaç hadisi şerifte ise terim anlamıyla geçmektedir.(2) İslâmî kaynaklarda intihar eylemi genellikle "kendini öldürme" (katele nefsehû) şeklinde ifade edilmektedir.(3)

Kur'an-ı Kerim'de; intihara dair doğrudan bir ayete rastlanmazsa da, Kur'an-ı Kerim'e bir bütün olarak bakıldığında intiharın İslâm'ın ruhuna aykırı olduğu açıkça görülür.(4)

Nisâ sûresindeki 29. ayette yer alan, "... kendinizi öldürmeyiniz ..." ifadesi bazı müfessirlerce değişik şekillerde yorumlanmakla birlikte intihar yasağının delillerinden biri olarak da görülmüştür.(5)

İntihar eylemi ile ilgili en meşhur hadisi şerif Ebû Hüreyre'den rivayet edilen; "Kim kendisini dağdan atarak intihar ederse, o Cehennem'de devamlı ve ebedî olarak sonsuza kadar kendini dağdan atar. Kim zehir içerek intihar ederse, zehrini eline alır ve Cehennem ateşinin içinde ebedî olarak onu içer. Kim de kendisini bir demir ile öldürürse, demirini eline alır ve Cehennem ateşinin içinde ebedî olarak o demiri karnına saplar."(6)

Peygamber Efendimiz (s.a.a.), bu hadisi şerifleri ile intihar eden kişinin ahirette göreceği cezaya işaret etmiştir. İntihar etmek bir cana kıymak demektir. İslam dini ve Peygamberi (s.a.a.) cana kıymaktan Müslümanları men etmişlerdir. Gerçi intiharın, başkasını öldürmekten daha büyük bir suç olduğunu iddia edenler de vardır.(7) İntihar eden kişinin cenaze namazını Peygamber Efendimiz (s.a.a.)'in kılmaması (8) bazı inananların kafasında sorular oluşturmaktadır!  

İntihar edenin cenaze namazı kılınır mı? İntihar eden dinden çıkar mı?

Hemen şunu belirtmemiz gerekir ki, İntihar eden büyük günah işlemiş olan, Müslümandır!

Cumhur ulemaya göre İntihar edenin cenaze namazı kılınır. Müslümanların kabristanına defnedilir. Geride bıraktığı mallarına, oğul-kız, baba-ana, kardeşler mirasçı olurlar. Normal şekilde ölen kimselere yapılan her işlem intihar edene de yapılır.(9)

İntihar eden büyük günah işlemiştir. Büyük günah işleyen kişinin (sahibu'l-kebîre, mürtekibu'l-kebîre) mümin mi, kâfir mi ya da fasık mı olduğu konusunda düşünce ekolleri ihtilaf etmişlerdir.

Ehl-i Sünnet ve Şii âlimlerinden hiçbiri intihar eden birini kâfir olarak sıfatlandırmamışlardır.

Haricilerden çok az bir grup, büyük günah işleyenleri kâfir görmekte ve ahirette ebedi olarak cehennemde kalacaklarını savunmakta olup, Haricilerin Necedat gurubu bu görüşe katılmamaktadır.(10)

Mutezile ise büyük günah işleyenleri kâfir diye değil, fasık olarak sıfatlandırır! (Mutezileninde Şia ile hiçbir alakası yoktur. Mutezile, Sünni Hasan'ül- Basri ekolünden ayrılmadır.)

İntihar edenlerin kâfir olduğuna dair herhangi bir hadisi şerif de bulunmamakta olup, intihar edenlerin kâfir olduğunu iddia edenler, maalesef Peygamber Efendimiz (s.a.a.)'in hadisi şeriflerini değil de, Haricilerden çok az bir grubun düşüncelerinden esinlenerek, kendi mantık ve düşüncelerini, Allah-ü Teâlâ'nın ahkamının önüne koyduklarını ifade etmek isterim.

İntihar eden sahabenin cennete gittiğiyle ile ilgili ve Peygamber Efendimiz (s.a.a.)'in o sahabe için ettiği duası da, çok manidardır. Cabir'den (r.a.) rivayet edilen hadisi şerif şöyledir:

Hz. Peygamber (s.a.a.) Medine'ye hicret ettiğinde, Tufeyl Bin Amr ve beraberinde kavminden bir adam da hicret etti. Medine'ye yerleştiler. Ancak adam Medine'de hastalandı. Hastalığına dayanamayınca da okun ucundaki demiri aldı ve şah damarını kesti. Elinden ölünceye kadar kan aktı ve (kan kaybından) öldü. Tufeyl onu rüyasında güzel bir şekilde gördü. Ancak eli sarılı idi. "Elin neden sarılı?" diye sordu. "Bana, senin bozduğunu düzeltmeyeceğiz" denildi, diye cevap verdi. Tufeyl rüyasını kendisine anlatınca Allah Rasulü (s.a.a.), "Rabbim eline yaptığı şey nedeniyle onu bağışla" diye dua etti.(11)

Tekrar belirtmekte yarar var, intihar büyük günahlardandır. İntiharı kesinlikle düşünmememiz gerektiğini Peygamber Efendimiz (s.a.a.) geniş şekilde açıklamış, intihar eden Müslümanın ahirette Allah-ü Teâlâ'nın mağfireti ile af olabileceğini hadisi şerifte buyurmuşlardır.

Bizlerin yapacağı intihar edenlerin düştükleri durumu boş boş tartışmak değil; yaşadıkları sıkıntılardan dolayı intihar etmeyi düşünenlerin, ekonomi başta olmak üzere problemlerini çözmeye çalışmak, imtihan için geldiğimiz şu deni âlemin sıkıntılarından kurtarmaya uğraşmak, sonsuz bir yaşama ulaştırabilecek, hayatı ve nizamı ortaya koyabilmek ve sunabilmek olmalıdır! 

Kaynaklar:

(1) İslam Ansiklopedisi

(2) Müsned II 310, IV 135. Buhârî "Kader" 5 "Meġāzî" 38.

(3) İslam Ansiklopedisi

(4) İslam Ansiklopedisi

(5) Camiu'l-Ahkamı'l-Kur'an Kurtubi 3. Mücelled 5. cild s. 103 Darul Kutubül İlmiyye Beyrut Lübnan.

(6) Buhârî, Tıb 56. Müslim, İmân, 175. Tirmizi, Tıb, 7/2044-2045. Nesâi, Cenâiz, 68. Ebû Dâvûd, Tıb, 11/3872.

(7) Mahmûd Şeltût s. 419-421.

(8) Ebû Dâvûd, Cenâiz 51. Müslim, Cenâiz 107. Tirmizî, Cenâiz 69. Nesâi, Cenâiz 68.

(9) Ramlî, Nihâyetü'l-muhtâc, II, 432. Fetâvâ-yı Hindiye, I, 163. İbn Âbidîn, Reddü'l-muhtâr I, 584. İbn Kudâme, el-Muğnî, II, 418.

(10) Eşari II. s. 168 Bağdadi s.54. 

(11) Müslim Cenâze 37.