Kaçınılmaz arz fazlası

Kızım spuşi yapmaktan hoşlanır. Zevk için değişik değişik spuşiler yapar. Artık dolaplarda spuşileri için yer kalmadı.

Sitede tezgâh açıp spuşilerini çocuklara sembolik fiyatlara satmasını önerdim. Bana çocukların hangi para ile alacaklarını sordu. "İstersen biz onlara para verelim, onlar da senden alsınlar" diye bir öneri getirdim. Kızımın hoşuna gitti.

Küçücük bir çocuk bile kendi ihtiyacının çok çok üstünde oyuncak üretebiliyor. Hem de el işçiliği ile. Sanayi devriminden sonra üretim, el işçiliğine göre binlerce kat artı. Yani insanoğlu kendi ihtiyacının çok üzerinde üretebilme kabiliyetine sahip. Dünyadaki ekonomik sorun arz eksikliği veya talep fazlalığı değil, arz fazlalığı ve buna karşı talep eksikliğidir. Bu durumda uygulanan 'talep kısıcı' ekonomik önlemler ihtiyaca çözüm olamıyor.

Devlet, aynı kızımın babası gibi, vatandaşlarına para verirse, vatandaşı da bu ülkenin ürettiklerine müşteri olabilir. Bu, devlet babanın üreticisine yapabileceği en büyük iyiliktir. Devlet vatandaşının parasını kısarsa, vatandaş müşteri olamaz. Müşteri olamazsa satışlar düşer. Satışlar düşerse üretim azalır. Üretim azalırsa istihdam düşer. İstihdam düşerse işsizlik artar. İşsizlik artarsa satışlar daha da düşer. Bu bir kısır döngüye dönüşür. Devlet kendi içine göçerek küçülür.

Aslında insanoğlunun üretim kabiliyetinin tüketim kabiliyetinden fazla oluşunu anlatan her bir örnek, Milli Ekonomi Modeli'nin lüzumunu tüm çıplaklığı ile haykırıyor.