Mehmedim yanıyor

Geçtiğimiz akşam acemiliği bitmiş, usta birliğine dağıtımı yapılmış çok sevdiğim bir gençle hasret giderdim. Bu genç merhum üstadımızdan feyz almış has bir delikanlı. Bir aydır yaşadıklarını bana acı acı bakan gözlerle anlattı.

Acemiliği Burdur merkezde yapmış. Birliğin hepsi kısa dönem. Yani üniversite mezunu. Diyor ki, yerler kireç, toprak namına bir şey yok. Talimlerde kireç tozunu soluya soluya ciğerleri kireç tutmuş. Bütün gece öksürdü durdu. Yüreğim yandı. Burada 21 gün geçmiş. Ama pek de şikâyet etmedi. Çünkü üstadımızın terbiyesiyle burayı peygamber ocağı bilerek gelmişti.

Şimdi sağlam durun. Yüreklere bomba gibi düşen hikâye asıl şimdi başlıyor. Usta birliği olarak dağıtımı Edirne Uzunköprü'ye çıkmış. Bir hafta içinde yaşadıkları sanki ömründen bir yıl almış gibiydi. Onun dilinden devam ediyorum: 

"Abi, usta birliğinde bonzai kullanımı hat safhada. Askerlerin neredeyse yarıya yakını bu mereti kullanıyor. İçeri nasıl sokuyorlar bilmiyorum. Ama bazıları kullandıktan sonra zombi gibi oluyor. İçtimaya çıkmıyor. Disiplinsizlik almış başını yürümüş. Maddeyi aldıktan sonra bitkisel hayata giren askere dayak atsan ne fayda. Hiçbir şey hissetmiyor. Bu hayat süren leşleri sağlam askerlere zimmetliyorlar. Adam yürüyemiyor. Adama göz kulak olmaya çalışıyorsun. Adamın çantasını, silahını sen taşıyorsun. Tam bir rezalet. Onlara sözü geçmeyen komutanın, haliyle yaptırım gücü de kalmıyor. Büyük bir hayal kırıklığı ve yıkım içindeyim. Kahroluyorum ama bir şey yapamıyorum."

İşte dostlar durum böyle. Bu madde bağımlıları aslında oraya zaten bağımlı olarak gelmişler. Askerde dövmesi olmayan neredeyse yok. Kolunda jilet izi olmayan yok. Yahu biz ne hale geldik. Bacanağım 18 yıl önce askerlik yaptı Uzunköprü'de. O böyle şeyler anlatmamıştı bize. Ben 22 yıl önce askerlik yaptığımda sigara kullananlar bile parmakla gösterilecek kadar azdı.

Gençliğimiz çürümüş. Askerimiz çürümüş. Allah bize acısın. Allah çocuklarımızı ve gençlerimizi bu beladan muhafaza etsin. Allah ordumuza zeval vermesin.