Paçanıza dikkat-2

Bir önceki yazımızda da işaret ettiğimiz gibi bunlar parça başı çalışırlar. Saldırıp kopardıkları paçalardan kaç parça götürürlerse, götürdükleri parça sayısınca kemik alacaklarına şartlanmış oldukları için oldukça saldırgandırlar. Hırslı, hırçın, endişeli, telaşlı olmaları daha çok kemik kapma yarışından ötürüdür.Boyunlarında tasma yokmuş gibi dolaşırlar fakat gerçekte kendi ağırlıkları kadar tasmalarla bir yerlere bağlıdırlar. Tasmaların ucunu ellerinde tutanlar aynı zamanda kemik sevkiyatı yapanlardır.Özel eğitimden geçtikleri için bunlar Vatan sevdalılarını, Bayrak aşıklarını, bağımsızlık karakterimdir deyip, istiklale kara sevda ile vurulmuş olanları bakışlarından ve duruşlarından ve dahi yürüyüşlerinden tanırlar. Tanıdıkları anda da koro halinde havlamalarını sürdürürler, paça kapma ve paça koparma yarışını sürdürürler.Bir an için gaflete düşülerek, koparılan paçamız olsun ne olacak denilirse bilinmelidir ki; bugün paçayı koparan yarın topuğu da koparabilir. Zaten dikkat edilirse bunlar; vatan savunması sırasında mayına basarak topuğu kopan delikanlılara sürekli havladıkları halde, mayını döşeyip topuk koparanların etrafında yalakalık yapıp kuyruk sallamaktadırlar.Milli Mücadele, Kuva-yı milliye, Şehitlik,Gazilik, "Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak" ya da "Mavi göklerin kırmızı beyaz süsü/Kız kardeşimin gelinliği şehidimin son örtüsü" cinsinden kavramlar ve mısralar, şiirler ve destanlar bunların kudurup yeri-göğü inletmeleri için birer tahrik unsurudur.Neyzen Tevfik'in, Cağaloğlu yokuşunun başında durup "p?ler" diye bağırıp sesi duyan herkesin kendisine dönmelerinden sonra da başını önüne eğip "ne kadar da çokmuşsunuz" demesi gibi, sözünü ettiğimiz bu cinsleri tanımak için şöyle bir deney yapabilirsiniz:Türk milletinin, büyük, asil, adalet sahibi, izzet ve vakar sahibi olduğunu, Türk Devletinin büyük bir devlet olduğunu, yabancılara, özellikle de emperyalistlere muhtaç olmadan büyüyüp gelişebileceğini, küresel tefecilerden derhal uzaklaşması gerektiğini yazın, bu mealde bir konuşma yapın. İşte o andan itibaren size yönelecek tüm havlamaların sahiplerinin onlar olduğunu göreceksiniz.Elin gavuru önlerine birer parça kemik atarak bizim yurdumuzda, bizim mahallemizde bize karşı, çoluk-çocuğumuza karşı, mukaddesatımıza karşı bunları havlattırıyor, paçalarımızı koparttırıyor, dönüp "hoşt" demeye kalkınca da birileri hemen ileri atılıyor: "Bunlar falancanınkiler canım, hoş görmek lazım".Bunca tecrübeden, bunca ısırılmadan sonra, hayret ki ne hayret?