Paranın dini var mıdır?

Paranın dini yok derler. Bence bal gibi var. 

"Kimin ekmeğini yersen onun kılıcını kuşanırsın." Bu atasözü benim antitezimi fazlasıyla destekliyor.

"Veren el alan elden üstündür." Bu da önemli bir söz. 

Bir işverenin, çalışanı üzerinde çok ciddi psikolojik etkisi vardır; bu inkar edilemez. Hele ekonominin dibe vurduğu işsizliğin tavan yaptığı ülkemizde bu yadsınamaz. 

İşini kaybetme korkusu ülkemizde birçok insan için bir kabus mesabesindedir. 

Hal böyle iken çalışan, işverenin taleplerine ne kadar karşı koyabilir? 

İş tanımı dışında olan ve masumane görünen isteklerine ne kadar karşı koyabilir? Bunları bir düşünmek lazım.

Bir yabancı yatırımcı düşünün. Asırlardır dünyanın birçok yerinde sömürgeleri olmuş bir ülkenin küresel çaptaki bir şirketi olsun bu. Türkiye'deki önemli bir kurumu satın almış olsun. Ülkeye görkemli gelişi ile çalışanlarının özlük haklarındaki iyileşmeler ile çalışanları üzerinde vazgeçilmez bir etki yaratmış olsun. 

Şimdi bu şirket çalışanları için alkollü partiler düzenlesin. Hatta bu partilere çalışanları eşsiz davet etsin. Çalışanlar, bu tip davetleri reddetmemesi halinde psikolojik olarak ciddi çelişkiler yaşayacaktır. 

O zamana kadar önem verdiği birçok değer yavaş yavaş o kişinin gönlündeki eski yerini kaybedecektir. Örneğin haftada bir hiç olmazsa cuma namazına gidenler artık bunu kaçırmış olmaktan pek rahatsızlık duymayacaklardır.

Beş vakit namaz kılanlar, önceki işverenlerine bu taleplerini rahatlıkla iletebiliyorken, şimdi artık yeni işverenlerine bunu iletemeyecekler. Çünkü bu işsizlikte yabancı işverenin tepkilerini üzerine çekmekten çekinecekler. 

Bir iki derken bu kişiler de iş yerlerindeki namazlarını terk edecekler.

Bu nedenle paranın dini vardır. Çünkü işverenin dini, elindeki paraya bulaşıyor.