"Sayın" ve "Kelle" Utancı ile Nereye Kadar

Gün gelir kılıç yarası iyileşir. Gün olur kurşun yarası da iyileşir, hatta binlerce gazimizin yaptığı gibi vatanın hatırı için vücudunun muhtelif yerlerinde yuvalanmış olan kurşunlarla birlikte yaşamaya eyvallah denilebilir.Ama dil yarasının iyileştiğini bir gören olmamıştır bu güne kadar.Dilden yara alanlar, bir ömür, mezara kadar bu yaralarla kıvranıp durmuşlardır. İlaç firmaları, yerlisi ile yabancısı ile, dil yarasına bir çare bulamamışlar, bir ilaç geliştirememişlerdir.Dil yarası durdukça derinleşen, üzerinden yıllar geçtikçe yıllanan, kanaması bir türlü durdurulmayan bir yaradır. Dolayısıyla, hangi çeşit medya grubu olursa olsun, güçleri ne olursa olsun bu "kelle" utancını milletimize unutturmayı başaramayacaklardır."Sayın" ve "kelle" utancı bu ülkenin Başbakanının dili ile açılmış onarılmaz bir dil yarasıdır.Başbakan'ın "Sayın Öcalan aldığı kellelerin hesabını veriyor" cümlesi, Amerika'nın Japonya'ya attığı atom bombasından daha dehşetli patlamıştır Türkiye'de. Bütün bir milletimizi yüreğinin tam orta yerinden vurmuş ve tedavisi mümkün olmayan korkunç yaralar açmıştır.Sayın Başbakan, ana muhalefet partisine "tencere dibin kara, seninki benden kara" mantığı ile çamur atarak bu utancı sileceğini zannediyorsa kesinlikle yanılıyor.Sarfedilen bu ayıplı, bu yüz kızartıcı cümlenin muhatabı falancı parti ve partililer değildir."Sayın" ve "kelle" utancı orta yerde kapkara bir leke gibi durmaktadır.Hayatlarının baharında, yemyesil fidan gibi toprağa düşen şehitler incinmiştir. Civan çağında yavrularını kara toprağa tevdi eden şehit anaları yaman yaralanmıştır. Çiçeği burnunda, taze gelinler, eşlerinin şehadet haberlerini aldıklarında bir yıkıldılarsa, şehitlere Başbakan tarafından "kelle" denildiğini duyunca bin defa yıkılmışlardır.Elimde değil, Başbakan'ı nerede, hangi gazetede, hangi ekranda görsem "sayın" ve kelle" ifadelerini hatırlıyorum.AKP, harflerini ve amblemi olan ampülü nerde, ne zaman görsem "sayın" ve "kelle" utancı dikiliyor karşıma. Yakasında ampül rozeti taşıyan kime rastlasam, elimde değil, vicdanları kanatan o iki kelimeyi hatırlıyorum.