Yüce Divan

'Yüce Divan' kavramını duyunca aklınızda ilk beliren nedir, kendinizi şöyle bir yoklayın bakalım.

Siyasetle ilişkilendirilmeden önce Yüce Divan denildiğinde, zerrenin hesabının verildiği heybetli bir divan şaklardı hafızalarda. Mağdur kulların son ve en yüce dayanağı olan bu Divan, ilahi adaletin köklü ve geleneksel ifadesiydi. Herhangi bir mağdur, Yüce Divan'da buluşuruz, dediği zaman muhatabının ayakları yerden kesilir, eli-ayağı titrer, kan ter içinde kalırdı. Affı bulunmayan kul hakkı ile Yüce Divan'a varmayayım diye elinden geleni yapmaya çalışırdı. Mahşer sabahındaki izdüşümüyle gönüllerimizde kuruluydu bu divan...

Yüce Divan var, varlığında asla şüphe yok; ama gönüllerimizi yitirdik. Sanki divanı yitirdik. Medeniyetimizin köklerinden ve temel değerlerinden uzaklaştıkça gönüllerimizdeki bu Yüce Divan'ı çürüttük, yıktık, dağıttık.

Gönüllerdeki bu Yüce Divan'ları yıkınca, işler öteye kalmasın, haksızlıklar alıp başını gitmesin, tüyü bitmemiş yetimlerin hakları zayi olmasın diye dünyamızda kurduğumuz "mini yüce divanlar" da artık iş görmez oldu. Yüce Divan'lar, yüzsüz oburların, pervasız hortumcuların, milletinin emanetlerini soyup soğana çeviren soysuz politikacıların geyik muhabbeti yaptıkları merkezlere dönüştü adeta. Yüce Divan yok, yüce divan lafları çoook; ancak netice ve görtüntü yok.

TBMM Yolsuzlukları Araştırma Komisyonu Başkanı Azmi Ateş, "Türkiye'yi sarsacak belgelere ulaştık. En az 5 soruşturma, 20 suç duyurusu önerimiz olacak'' diyor. Başbakan da, bakanlar da benzer şeyler söylüyor.

Bugüne kadar hortumlanan millet malının haddi hesabı belli mi?

Kaç milyarlarca dolarlık yetim hakkının götürüldüğü belli mi?

El-cevap, haddi hesabı yok, bilinemiyor.

Bilinen bir şey var; 270 milyar dolar sırtımızda borç, her yıl da bu borcun 70-80 katrilyon faizi sözkonusu.

TBMM Yolsuzlukları Araştırma Komisyonu'na bilgi veren Emniyet Genel Müdürlüğü Güvenlik Daire Başkanlığı'nda Şube Müdürü Şerafettin Bural, kendisinin vakıf olduğu 56 milyar dolarlık hortumdan bahsediyor. Bu sadece bir Emniyetçinin haberdar olduğu iş. Ya diğerleri... 300-500 milyarlarca dolarları aşıyor soygun bilançoları.

Anayasa Mahkemesi tarafından icra edilen ilk Yüce Divan yargılaması, 1928'lere rastlar. O zaman adı, "Divan-ı Âlî" idi. Yavuz Zırhlısının onarımında yolsuzluk yaptığı kesinleşen Osmaniye Mebusu ve Bahriye eski Nazırı İhsan Eryavuz 2 yıl ağır hapis cezası aldı. Daha sonra birkaç bakan daha Yüce Divan'da ceza aldı.

Ancak son yirmi yılda Yüce Divan'lıklar hep konuşulmasına rağmen "aklama-paklama" yöntemlerinin ağır basmasıyla sadece bir bakan ceza aldı. Türkiye'nin borç, faiz ve batak bilançolarına bakıldığı zaman, en az 20-25 kişiye daha haddi bildirilmesi gerektiği kanaati vicdanlarda oluşmasına rağmen ne netice var, ne görüntü.

Son 20 yılda, suçlanan bakanlardan sadece bir tanesi, 1994'te ANAP'lı İsmail Özdağlar 2 yıl hapis cezası aldı.

Şimdi de çoook şeyler konuşuluyor. Yazılıyor, çiziliyor.

Ancak arasıra Yolsuzlukları Araştırma Komisyonu başkanı ve üyelerinden çıkan "biz yargı mercii değiliz ki..." türünden beyanatlar, bu yolsuzluk dağlarının da fare doğuracağı endişelerini artırıyor.

İşçiye memura zam yahut çiftçiye taban fiyatı verme sürecinde, yolsuzluklara atıf yapılarak "ne yapalım verecek bir şey bırakmadılar ki..." demeye getirmek, Yüce Divan'lık işlerin yüceliğine uygun olmasa gerek.

İktidar, dışarıya sızan kokusu bile ülkeyi sarsacak nitelikte olan bu Yüce Divan'lık dosyalar hususunda, "Yüce Divan'lık" değil de, "reelpolitik" düşünmeye başlarsa hem millete, hem kendine, hem de Yüce Divan'ın asaletine yazık eder.

Böylesi bir politik yaklaşım, gönüllerde izdüşümü bulunan Yüce Divan'lık iş olur.