Bağ bizdedir, bahçe biziz

Dün, tüm Hıristiyan dünyası 14 Şubat'ı "Sevgililer günü" olarak kutlarken, biz de millet olarak bu günü kutlayanlar arsında yer almış olduk. Batıdan gelen hemen her şeye buyur dediğimiz için; sevgililer günü de batıdan geldiğine göre eyvallah, etmişiz... Hem de en koyu uygulayıcılar arasına girmişiz. Birkaç gündür piyasa bayağı canlandı! Çiçekçilerin, kuyumcuların işi fena gitmemiştir herhalde. Hemen herkes, gençyaşlı, evli- bekar; çam sakızı çoban armağanı sevgilisine bir yüzük, falan bir şeyler almak için cep delik cepken delik olmasına, kredi kartlarının limitinin dolmasına rağmen kendini zora sokarak bir şeyler yapmaya çalıştı?Şimdi diyeceksiniz ki; "Ne var bunda, sevgiden ne zarar gördük, insanların biri birini sevmesine vesile olsun da..." falan gibi sözler sarf edenler oldu. ***Doğru olmasına doğru ama; maalesef atladığımız bir konu var. Sevmek için, hediyeleşmek için ille de sevgililer günü olması mı gerekiyor? Sevgiler bir güne ya da bir zamana mı sığdırılmalı?  Hele de bu; bizim kültürümüzde olmayan, örfümüz ve âdedimizde olmayan bir gün veya gelenek ise? Eğer böyle bir özel gün veya gelenek kutlanacaksa ve gündemimizde yer alacaksa, bizim kültürümüzle alakalı bir vesile bulunmalıydı. Sevginin harmanı, özü bizdedir; Yunus bizde, Mevlana bizde? "Bağ bizde, bahçe biziz".***Maalesef  her fırsatta içimize sızan Hıristiyanlık inancı sevgimizin bile içine girmiştir. Hıristiyan inancında 14 Şubat kutlamalarının özel bir anlamı vardır. Aslında 14 Şubat, Hıristiyanlık inancında  "Aziz Valentin günü" olarak kutlanmaktaydı. Aziz Valentin'in, Sevgililer Günü'yle bağdaştırılması bir rastlantı olmayıp onunda bir öyküsü vardır. Aziz Valentin, M.S. 3. yüzyılda yaşamış olan bir peder. Peder Valentin'in ünü ise dönemin Roma İmparatoru Cladius tarafından evlenmeleri yasaklanan askerleri gizlice evlendirmesinden kaynaklanıyor. Evli erkeklerin asker olmak istemeyeceğini düşündüğünden tüm nişan ve düğün törenlerini yasaklayan zalim İmparator'un kesin emirlerine rağmen Papaz Valentin, her türlü tehlikeyi göze alarak askerleri sevdikleriyle birleştiriyor. Bu yaptığından dolayı da hapse atılıyor ve idama mahkum ediliyor. Peder Valentin, hapishanede geçirdiği zaman boyunca gardiyanlardan birinin kızıyla güzel bir arkadaşlık kuruyor ve ölümünden önce bu kıza, "Senin Valentin'in" diye imzaladığı bir mektup bırakıyor. İngilizce'de sevgililer için "valentine" sözcüğünün kullanılması ve Sevgililer Günü'nde birbirine mektup veya kart atma geleneği de buradan çıkıyor. Peder Valentin, 14 Şubat 269 tarihinde kafası kesilerek idam edildikten sonra Roma Kilisesi tarafından aziz mertebesine yükseltiliyor. Böylece Sevgililer Günü, sadece adı değiştirilmiş olarak kutlanmaya devam edilmektedir.***Halimiz meydanda, ne buyurmuştu Alemler Rahmet Hazreti Muhammed (sav) "Siz sizden öncekilerin yollarını karış karış, arşın arşın takip edersiniz. Öyle ki onlar bir keler deliğine girerse siz de oraya girmeye çalışırsınız" diyerek, bu büyük sapmaya işaret etmişler; "Sizden öncekilerden maksat Yahudi ve Hıristiyanlar mıdır? Ya Resulullah" sorusuna  "Ya kimler olacak?" diye cevap vermişlerdir. (Buhari, Enbiya 50)Öyleyse; 14 şubat günü sadece sevgililer günü olmayıp, Hıristiyan kültüründen bir geleneğin daha içimize sızması olarak bilmemizde fayda vardır. Aklınızın bir köşesinde bulunsun?