Boynuz kulağı geçti

Emre AKMAN / ŞİFRE

Seçim saati yaklaştıkça saflar iyice netleşiyor. Avrupa Birliği'nin kritik Haziran ve Aralık zirvelerinde 12 aday ülkenin üyelik takviminin açıklanacak olması bu safların netleşmesi açısından iyi oldu.

Avrupa Birliği, Türkiye'ye bastırdıkça siyasi partilerin duruşu belli olmaya başladı. AB Zirvesi ise tam bir turnusol işlevi gördü. Zirve öncesi kendini Avrupa'ya, ABD'ye, medya ve TÜSİAD'a beğendirme yarışına giren partiler eteklerindeki taşları döküyor, dilinin altındaki baklayı çıkarıyor. İyi de oluyor. Millet seçim yaklaştıkça kimin nerede, kimin yanında, durduğunu görüyor.

Milletimiz, bugüne kadar siyasetsizliklerini, projesizliklerini, kifayetsizliklerini örtmek için "değişim" elbisesine sarılanların artık AB'nin son durağında "cıbıldak" hale geldiklerini görüyor.

İlk çırpınışlar MHP'den gelmişti. MHP, ortağı ANAP'ın Avrupa Birliği'ne karşı gibi gösterilmesine fena halde içerlemişti.

MHP lideri Bahçeli, AB'nin ev ödevlerinin altında MHP'nin imzasının olduğunu hatırlatarak MHP olarak katkılarının unutulmamasını istemişti. Ama yine de AB'cilere yaranamamıştı.

İktidar ortaklarının AB'ye teslimiyet yarışında Meclis içi muhalefet de iktidarla adeta yarış içine girdi.

İlk hamle Çiller'den geldi.

DYP lideri Çiller, medyanın "AB mi, Apo'nun idamı mı?" yönlü sıkıştırmalarına "Elbetteki AB. AB üyeliği için gerekirse Apo'nun idam edilmemesine razı olabiliriz" dedi.

Çiller'in izinden yürüyen AKP ve Saadet ise "mandacılık" anlayışında Çilleri de, neredeyse Yılmaz'ı da sollayacak.

Çiller'in Ecevit'in sağlığını bahane ederek Çankaya'daki zirveye katılmayacak olmasını fırsat bilen Tayyip Erdoğan, danışıklı dövüş içinde olduğu medyanın gönlünü fethetti. Yüreklerine su serpti.

Avrupa Birliği'nin isteklerini yerine getirme noktasında en ifrat çizgide.

Onun için olsa gerek vur-tut taktiği ile kendisini ayakta tutan kartelin Radikal gazetesi "Bahçeli ve Çiller'in kapattığı Avrupa kapısını Erdoğan mı açıyor?" diye sevinç çığlıkları atıyor.

Erdoğan'a göre Türkiye, AB'nin siyasi dayatmalarını içeren Kopenhag kriterlerini ve IMF dayatmalarını içeren Maastrich kriterlerini yerine getirmeli.

Yani Erdoğan'a göre Kıbrıs, Ege, Patrikhane, Soykırım konularında AB'ye tüm tavizler verilmeli.

Derviş'e hayran, Derviş'in partisine yakışacağını söyleyen Erdoğan ve ekibi zaten IMF politikalarına karşı olmadıklarını her fırsatta açıklıyor.

Anadillerde eğitim ve yayın noktasında da en ileri tavizleri vermeye açık politikacıları ile AKP, Türk milletini azınlıklara, devletçiklere bölme politikasının payandası olma güvencesi veriyor Batı'ya. "Etnik parselasyon" projesi ile Türkiye'yi bölmek isteyen Avrupa'nın elçilerini Yılmaz'dan sonra en çok kapılarını aşındırdıkları siyasi olmasının sırrı bu olsa gerek.

Tayyip Erdoğan'ın AB'cileri asıl rahatlatan Apo'nun idamı ile ilgili açıklamaları. Erdoğan, Abdullah Gül ve B. Arınç üstüste yaptığı açıklamalarda idamın kaldırılmasını istedi.

Hele Bülent Arınç'ın açıklamaları var ki cidden dudak uçuklatacak cinsten. Arınç, idam cezasının kaldırılmasını benimsemediğini, ancak PKK terörünün bütün suçunu sadece Öcalan'a yükleyerek işin içinden sıyrılmanın mümkün olmadığını ifade etmiş.

AKP bu sözleri ile bir yandan Apo'nun idamının önüne geçmeye çalışıyor. Bu yetmiyormuş gibi Apo'nun avukatlığına soyunuyor, onu masum göstermeye çalışıyor. Bir yandan da AB'yi temize çıkaran AKP'liler terörün sorumluluğunu PKK'yı destekleyen AB'ye değil "askere" çıkarmaya çalışıyor.

Onun için bu gün Avrupa'yı hoş etmek için kartel medyası Erdoğan'ı Yılmaz'ın stepnesi olarak kullanmanın hazzını yaşıyor. AKP ve Saadet'in tabanı ise isyanlarda. Bu kadarına pes diyor.

Hele AB uğruna Apo'nun avukatlığına soyunan Erdoğan'ın "AB'ye üye olmazsak medeniyetin kenarında, varoşlarında kalırız" sözlerine anlam veremiyorlar.

Yılmaz bile bu kadar aşırıya gitmemiş, milletine hakaret edememişti çünkü. Boynuz kulağı geçti vesselam.