Dedim, dedi ve dedik

Dedim:
 
Bütün dikkatinle dinle sözümü
Zihnindeki zinciri kırman gerekir
Korlaşmaya dönen kızgın közümü
Harlanması için karman gerekir.
 
Dedi:
 
Havada uçuşan bin bir çeşit söz
Kulağımı hangisine vereyim?
Zihin ne, zincir ne, köz de ne imiş?
Kor ise köz ise nasıl karayım?
 
Dedim:
 
Boşuna harcama civan çağını
Susuz koyma bostanını bağını
Seyretmeye kıymadığın dağını
Ferhat gibi şöyle yarman gerekir.
 
Dedi:
 
Bağ ile bostanlar bar vermez oldu
Çiftçi tarlasını hiç sürmez oldu
Meyve dalda kaldı hiç dermez oldu
Ferhat'sız dağları nasıl yarayım?
 
Dedim:
 
Onarmaya önce zihninden başla
Öyle oyalanma kurt ile kuşla
Eğer ilgiliysen iş ile aşla
Uzun uzun kafa yorman gerekir.
 
Dedi:
 
Bu zihin işini pek anlamadım
Kalabalıklardan hiç ayrılmadım
Kılı kırk yarmadım yardım almadım
Yol-yordam bilmeden nasıl yorayım?
 
Dedim:
 
Dere ol ırmak ol gönüllere ak
Aydınlanmak için bir mum da sen yak
Aç gözün gafletten dört bir yana bak
Dönen dolapları görmen gerekir.
 
Dedi:
 
Zalim pençe vurup hemen siniyor
Hem vuruyor hem vuranı kınıyor
Işık hızından da hızlı dönüyor
Böyle dolapları nasıl göreyim?
 
Dedik:
 
Oyunları bozmak elimizdedir
Eşsiz destan yazmak elimizdedir
Düğümleri çözmek elimizdedir
İlmin kapısından girmek gerekir.