Derinlerde derdin ucu Biz olmuşuz 'şu'cu 'bu'cu

Yara derin, derdin ucu derinlerde fakat bu dertlere giriftar olanların pansumancıları ile ve sargı bezleri ile bir birlerine karşı övündüklerine şahit oluyoruz.
Yara derin, derdin ucu derinlerde, bütün bir bünyeyi kıvrandıracak düzeyde ama bu dert ile müptela olanların vücutlarındaki çıbanların azlığı ve ufaklığı ile avunduklarını görüyoruz.
Yara derin, derdin ucu derinlerde, toplumsal bünyeyi kasıp-kavuracak boyutlarda ama, bu hastalıklarla kıvranan fertler birbirlerine karşı 'doktor' yarıştırma sevdasındalar.
Yara derin, derdin ucu derinlerde ama, her biri bu dertlere giriftar olan kitlelerin bir birlerine karşı 'benim merhemim seninkinden daha şifalıdır' yarışına girdiklerine şahit oluyoruz.
Yara derin, derdin ucu derinlerde ama, bu musibetlere müptela olanların, böylesine amansız dertlere düşenlerin, dertlerin kaynağını araştırmak, derman aramak yerine, kendilerini bu dertlere düşürenlerin değirmenine su taşıma yarışına girdiklerini görüyoruz.
Yara derin, derdin ucu derinlerde, ciğerleri sarmış, tüm iç organları adeta teslim almış, kendi rengine sokmuş durumda ama, bu dertlerle mustarip olan bedenlerin cilt bakımı ile meşgul olduklarına şahit oluyoruz.
Yara derin, derdin ucu derinlerde, derde giriftar olanların acılarını hissetmemeleri ve çare arayışına kalkmamaları için eğlendirici ve oyalayıcı her şey sergilenirken onlar gerçekten de oyun ve eğlencedeler ve günlerini öylece tüketmekteler.
Yara derin, derdin ucu derinlerde, fakat başlarına bin bir çeşit dert sarılmış olanların adeta 'dert sarhoşu' olduklarını ve sofralarından lokmalarını çalanların farkında olmadıklarını görüyoruz.
Halimizi, ahvalimizi biz yeterince tarif edemedik, sözü ehline, Erzurum/ Alvarlı Efe'ye bırakalım da tarif neymiş görelim:

"El elden üzülmüş yâr elden gitmiş 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar 
Kurb-i kıyâmetdir târih de bitmiş 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar

Taraf taraf belâ istîlâ eyler 
Kahrullah gazâba istinâd eyler 
Kanlar akar yerde incimâd eyler 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar

Âr ile nâmus da kalmadı gitdi 
Yüzler siyah oldu hayâ da bitti 
Dünyâda yaşamak kemâle yetdi 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar

Avretler erine i'tibar etmez 
Erlerin avrete sözü kâr etmez 
Evlâd baba ile iftihâr etmez 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar

Erkek dişi birbirine karışdı 
Herkes arzûsunu buldu görüşdü 
Alâmet-i kübrâ hemân kavuşdu 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar

Lutfî'yi afv ede Hazret-i Allah 
Merhamet buyura vallâhi billâh 
Korkaram tecellî ede adlullah 
Humekâ-yı zemân nanay oynarlar."