Düşmüş

Ülkede nimeti pay eylemişler
Ne sana ne bana hep ona düşmüş
Çileyi külfeti tay eylemişler
Ne sana ne ona hep bana düşmüş

Batmış ayağına ufak bir diken
Yüreği burkulmuş sen “ana” derken
Herkes bir tarafta bir dertte iken
Evladın derdine hep ana düşmüş

El ayak göz kulak kışı yaşıyor
Yolculuk telaşı baştan aşıyor
Göğüs kafesinden figan taşıyor
O müthiş velvele bak cana düşmüş

Bol keseden herkes atıp tutuyor
Fitne üretiyor fesat satıyor
Kardeşleri bir birine katıyor
Zehirli mikroplar o kana düşmüş

Şehitler listede sayıldığında
Acı dalga dalga yayıldığında
Yürek oylum oylum oyulduğunda
Arsıza-soysuza hep kına düşmüş

Takdire taksime aklı ermeyen
Yükseklerden uçup seni görmeyen
Tenezzül edip de selam vermeyen
Gün olmuş bakmışsın kapına düşmüş

Nebiler veliler hangi saftaysa
Sıddıklar şehitler hangi saftaysa
Bu izde gidenler hangi saftaysa
Şükür Karaca da o yana düşmüş.