Hacivat-karagöz iktidarı

Ülke genelinde şu kadar milyon işsiz var.  İşsizler eğer bir milyonsa aşsızlar en az on milyon demektir.On milyonlar sokaklarda, aralarında çocuklar ve kadınlar da olduğu halde "iş istiyoruz, aş istiyoruz" diye çığlık atıyorlar.Bu sesi duyması ve çare bulması gereken iktidar çevreleri yanlarına aldıkları medya marifetiyle sergiledikleri " gölge boksunun" izlenmesini tavsiye ediyor.İşi yok, aşı yok, işten atılmış, ekmek teknesi satılmış, çocukları ekmek bekleyen kitlelere sekiz seneden beri "hele şu gölge boksunu bir izleyin, sonra düşünürüz" deyip geçiyorlar.Halbuki Hacivat-karagöz gölge oyununu izlemek, onların yaptığı gölge boksundan zevk almak karnı tok, sırtı pek kitlelerin eğlenme şeklidir.Mesela, elli güne yaklaşan bir süreden beri Ankara'nın orta yerinde sokaklarda yatan ekmekleri ellerinden alınmış işçilere hangi gölge oyununu, hangi tiyatroyu sahneleseniz hiç birinden zevk almazlar, alamazlar. Zavallı insanlar elli gündür çocuklarından ayrı, eşlerinden ayrı, evlerinden ayrı, açlıkla, ayazla, kar ve buzla mücadele ediyorlar,hayata tutunmaya çalışıyorlar.Hangi oyun,hangi film,hangi komedyen onları güldürebilir.Sekiz yıllık AKP iktidarında nerdeyse ülkenin tamamı bu hale getirildi ve her sabah yeni bir oyun, her sabah yeni bir gölge boksu sahneleyerek millete "bu gün de bunu izleyin, yarın ola hayır ola" denilerek avutuluyor.Hacivat-karagöz iktidarı olur mu?Hacivat'tan başbakan, karagöz'den her hangi bir bakan olur mu?Olursa oyun icabı olur, perdenin arkasındaki "mahir eller" tarafından oynatılır.Yetmiş milyonluk koca bir ülkenin büyük bir çoğunluğu aşını kaybetmiş,işini kaybetmiş, sanayici fabrikasını, atölyesini, çiftçi tarlasını, bağını-bostanını kaybetmiş ,gençler umudunu kaybetmiş, sekiz yıldır bu kötü sonu hazırlayan iktidar ise gölgelere boks sallamaya devam ediyor ve kendisini alkışlamayanlara da acayip kızıyor."Yaptıklarına sevinen ve yapmadıklarına karşılık övülmekten hoşlananlar var ya, sakın onların azaptan kurtulabileceklerini sanma, onları acıklı bir azap beklemektedir." (Al-i  İmran:188)