Hz. Peygamberin reyhaneleri

İnsanlarda iyi huyların yerleşmesi ve gelişmesi ilginç süreçlerde gerçekleşebilir. Mesela yakınlarından birisi oldukça sabırsız olan bir insan ona sabretmeyi öğretirken kendisi sabretmenin kemaline erebilir. Öte yandan sır saklamakta başarısız olan bir kişi bu konuda bazı hatalar yaptıktan sonra dünyanın en iyi sır saklayabilen insanlarından biri olabilir.
“İnsanlara henüz tamamlanmamış bir resim gibi bakmak gerektiğini” söyler Prof. Dr. Haydar Baş Bey, İslam ve Mevlana adlı güzel eserinde. Şöyle ki; o resimde hatalar eksiklikler olabilir, insanlar da böyledir. Bu nedenle onları çok katı bir biçimde yargılamak yerine hatalarını düzeltmelerine bir şekilde yardımcı olmak, yapıcı olmak, zaman tanımak ve onlar için dua etmek gerektiği gerçeğini hatırlayabilmek
gereklidir.
Bu satırları yazarken Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin Efendilerimizin ihtiyar bir kişiye abdest almayı öğretmeleri ve öğretim metotları aklıma geldi. Olayın nasıl geliştiğini hemen hepimiz biliriz, hatayı hatalı olan kişinin yüzüne vurmadan fark ettirmek ancak en güzel haliyle bu iki seçkin insanın gerçekleştirebileceği bir haldir. Ya Rabbi bizlere de o iyi niyetliliği, o hassasiyeti ve o güzel kalpliliği nasip eyle!
Peygamber Efendimizin (s.a.v.) “ıtretim, Ehl-i Beyt’imden” dediği bu iki reyhanesinden de ancak bu olgunluk bu güzel haller beklenebilir. İnsanın annesi Hz. Fatıma, babası Hz. Ali ve dedeleri Hz. Muhammed (s.a.a.) olursa kendileri de Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin olur.
Bir mü’minin de peygamberi Hz. Muhammed (s.a.a.) olursa onda her türlü güzellik ve olgunlukların neşv ü nema bulması olasılığı söz konusu olabilir. Çünkü O (s.a.v.), güzel ahlakın tamamlayıcısı ve timsalidir. Tekrar hamd etmek gerekir ki böyle bir peygamberin inananlarından olmuşuz. Ve belki yaklaşık on beş asır sonra O’nu örnek alan, “Kardeşlerim” dediği seçilmiş insanların zümresine dahil olacağız Allah’ın izniyle ve lutfu ile…