Merhaba ya Şehr-i Gufran

Merhaba kelimesini âdet ve geleneğimizde selamdan sonra söyleriz. "Gönül selamıyla, benden emin ol, safa geldin, ben senin kıymetini bilirim" demektir.
Ramazan-ı Şerif'e merhaba demek ise çok anlamlıdır. Hele camilerde ilk günlerde kasidelerle merhaba demek ne tesirlidir.
Çocukluğumuzda, Beykoz Çamlıbahçe Camii'nde Abdülkadir amcamız vardı. Musikişinas, sesi ve sedası ile etkileyici biriydi. Onun "Merhaba ya Şehr-i Ramazan merhaba" diyerek okumaları bugün bile aradığım, özlediğim nağmeler...
İşte bir örnek:
Merhaba ey Şehr-i Ramazan 
"On bir aylık yoldan geldin 
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba 
Bizlere misafir oldun
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba 


Rahmet ayıdır Ramazan
Mağfiret ayıdır Ramazan 
Cennet ayıdır Ramazan 
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba 


Müminler camiye koşar 
Camiler dolar taşar 
Bütün herkes sevinç yaşar 
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba 


Göklerin kapısı açılır 
Alemlere rahmet saçılır 
Güzel hulleler biçilir 
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba 
Ne güzeldir savm, salat 
Teravihler olur dilşad 
Cehennemden olur azat 
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba 


Gönlümüze dolunca nur 
Hepimize geldi huzur 
Bu ay bize verdi sürûr 
Merhaba ey Şehr-i Ramazan merhaba."


Ramazana mahsus şiirler bestelenir. Âşıkları hayran bırakır. Her yer canlanır. Bir seferberlik başlar. Yine kelamları özetleyen, Ramazana merhabanın beğendiğim bir şiiri:


"Dağıldı karanlıklar, nura ğark oldu cihan
Merhaba, hoş gelmişsin ey mübarek Ramazan


Merhaba, ey ayların şehinşahı sultanı
Merhaba, ay Allah'ın eşsiz lütfu ihsanı


Çok şükür Rabbimize, kavuştuk san tekrar
Artık her şey bizimdir bahtiyarız bahtiyar


Doğup bir güneş gibi yurdumun bahtına
Hoş geldin safa geldin gönlümüzün tahtına."
(F. Cemal Oğuz Öcal, Hoş Geldin Şiiri, Kaynak: Dr. Filiz Kılıç, Yrd. Doç. Dr. Muhsin Macit, Türk Edebiyatında Ramazan şiirleri, TDVY, Ankara, 1995, Bursa Araştırma Küt. 6548).
Sevgi, selam ile merhaba ile karşılıyoruz, kutlu Ramazan'ı. Annemizle, babamızla, akraba ve dostlarımızla, güler yüzle, tatlılıkla merhaba diyoruz. Kundaktaki sabilerle, nine ve dedelerimizle merhaba diyoruz. Fakirlerimiz, zenginlerimiz, öksüzlerimizle merhaba diyoruz. Gelişinle sevindiğimiz, murada erdiğimiz, Allah'ın ihsanına kavuştuğumuz, sahur, iftar, sadaka, zekât, teravih bereketine erdiğimiz için merhaba diyoruz. Allah Resulü (s.a.v) buyurdu: "Ramazanın ilk gecesi geldiği zaman, bütün cennet kapıları açılır. Bu kapılardan hiçbiri Ramazan ayınca kapanmaz. Allah bir münadiye şöyle nida etmesini emreder: 'Ey hayır isteyen, gel. Ey şer yolunda olan (azgınlığından) vazgeç.' Sonra der ki: 'İstiğfar eden yok mu? İstiğfar eden bağışlanacak. İsteyen yok mu? İstediği kendisine verilecek. Tevbe den yok mu? Tevbesi kabul olunacak.' Bu çağırmalar şafak atıncaya kadar devam eder." 
(Kalplerin Keşfi, İmam Gazali, s.685).
İşte bu af ve tevbelere, rahmetin eşiğine geldiğimiz için, "merhaba ey mağfiret ayı Ramazan" diyoruz.