Ne acı!

23 Nisan TBMM'nin açılışının 85. yıldönümü.

24 Nisan Ermeni soykırım iddiasının yıldönümü.

Ankara'nın gündemine bakarsanız, Türkiye Cumhiriyeti Devleti'nin doğuşuna anarahimlik yapan, bağımsızlığa giden yolun karargâhlığını yapan TBMM'nin açılışı Meclis Başkanı'nın gönülsüz merasimi ile geçiştiriliyor.

Çünkü Ankara 24 Nisan'a kilitlenmiş. Varsa yoksa soykırım tartışmaları...

Ermenistan ile AKP iktidarı arasında yapılan 10 maddelik gizli anlaşma doğrultusunda TBMM'nin soykırım iddiaları ile suçluluk telaşı içinde boğuşması.

Ne acı değilmi? Bağımsızlık ve egemenliğe giden yolu döşeyen TBMM'nin açılış yıldönümü olan Egemenlik ve Çocuk Bayramını kutlayamıyoruz.

Çünkü Ankara çoktan egemenliği Brüksel'e, Washington'a devretmiş.

Milletten, milletin meclisi TBMM'den habersiz iktidar İncirlik üssünü ABD'ye devretmiş. Hem de anayasaya meydan okurcasına.

Meclisten bölücübaşı hakkında karar verme yetkisi alınmış, Brüksel'den gelecek habere göre teröristbaşına hayat hazırlamakla meşgul iktidar.

Gazi'nin TBMM'yi mevlid okutarak açmasına zaten artık anamayız. Türkiye bir İslam ülkesi değil. Olmadığı için de mevlidden, ilahiden hiç bir siyasetçi dem vuramaz.

Ama Haçlı Papa için bayraklar yarıya indirilebilir, methiyeler düzülebilir. Çünkü artık Türkiye bir Haçlı ülkesi olma yolunda.

Başbakan Haçlı seferlerini başlatan Papanın heykeli altında imzayı atmadı mı?

Artık İstiklal Marşını atıp, Haçlı AB marşını okutmaya hazırlanıyor iktidar. Onun için ordudan atılanlar için şerh koyan, "Irak politikamız yoktur" diyen komutana "yetkisizsin" diyen Erdoğan, "Türkiye İslam ülkesi değildir" sözüne bir şerh koymuyor.

Koyamaz çünkü 'zinayı serbest bırakacaksın' fermanına itiraz edemeyen başbakana AB sormaz mı; "İslam ülkesi isen AB'de işin ne" diye.

Erdoğan bunu bildiği için itiraz etmedi ve edemez.

Erdoğan, seçmen hesaba çektiğinde "bütün dinlere eşit mesafedeyiz" diyor ancak uygulamada AB sevdasına Hristiyanlığa daha yakın duruyor ve ayrıcalıklı davranıyor.